ปจนหมด แต่เขากลับรู้สึกได้ชัดเจนว่าพลังที่ไหลเวียนภายในเส้นชีพจรของเขามีความแข็งแกร่งขึ้นในโลกนี้ การใช้ฝ่ามือพิสุทธิ์ก็คือวิธีการฝึกปราณแบบหนึ่ง ทำให้พลังภายในของเขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และพลังของร่างกายก็เริ่มฟื้นตัวอย่างช้าๆ หลินมู่อวี่รู้สึกได้ชัดเจนว่าหมัดที่ปล่อยออกไปของเขาดูถูกไม่ได้อีกต่อไป
เพียงแต่ถ้าเปรียบเทียบกับคนที่มีความแข็งแกร่งอย่างนัยน์ตาเหยี่ยว ก็ถือว่าห่างชั้นมากทีเดียว
เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาตื่นแต่เช้า สะพายกล่องยา วันนี้มีแค่หลินมู่อวี่และฉู่เหยาสองคนนำโอสถไปส่งที่ตลาดรอไม่ถึงครึ่งชั่วโมง นัยน์ตาเหยี่ยวก็นำทหารรับจ้างกลุ่มใหญ่มาปรากฏตัวขึ้นตามนัด ทหารรับจ้างที่เขาพามาครั้งนี้มีจำนวนไม่น้อย ดูแล้วเหมือนจะมากกว่าร้อยนาย ทุกคนแต่งตัวเต็มยศอาวุธพร้อมมือ ทั้งหมดอยู่บนหลังม้าศึก
“เจ้าหนู ของที่ข้าต้องการเรียบร้อยไหม” นัยน์ตาเหยี่ยวหยุดที่หน้าแผงขายของ
หลินมู่อวี่ส่งขวดโอสถทั้งสามสิบขวดให้นัยน์ตาเหยี่ยวและพูดว่า “ยังติดข้ายี่สิบเหรียญทอง”
นัยน์ตาเหยี่ยวเลิกคิ้วและลงจากหลังม้า หลังจากนั้น เขากระชากขวดโอสถผิวศิลามาสูดดม สีหน้าผิดปกติ “เจ้าหนู จะ…เจ้าคงไม่ได้มีนักปรุงยาระดับเทวะอยู่ที่บ้านจริงใช่ไหม เท่าที่ข้ารู้มา ทั้งเมืองหยินซานมีเพียงแค่ท่านฮว๋าเทียนเจ้าเมืองเท่านั้นที่ไปถึงระดับเทวะ จะ… เจ้าคงไม่ได้รู้จักฮว๋าเทียนใช่ไหม”
“ไม่รู้จัก”
หลินมู่อวี่ส่ายหน้า “โอสถพวกนี้ข้
