ก้อนยักษ์ มันอดยิ้มออกมาไม่ได้ “เจ้าหนู เด็กอ่อนแออย่างเจ้ากลับมาอยู่นรกขุมที่สิบเจ็ดได้ รนหาที่ตายชัดๆ ”
หลินมู่อวี่ตกตะลึง แต่เขากลับขยับตัวไม่ได้ เขาตกอยู่ใต้แรงกดดันของราชันย์ปีศาจ ราวกับร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ วินาทีไหนก็ได้ ทรมานอย่างที่สุด
ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปมีสีหน้ามุ่งร้าย แม้ร่างกายกำลังจะสลายไปก็ตาม มันมองหลินมู่อวี่ด้วยสายตาราวกับมองเหยื่อ พูดเสียงดัง “ไอ้เจ้าหนู โชคดีที่เจ้าอยู่ที่นี่! ร่างเทวะของข้ากำลังจะแตกสลาย ไม่สามารถแบกรับพลังเทวะของข้าได้ หึ ถือว่าเจ้าโชคดี ข้าขอร่างของเจ้าก็แล้วกัน!”
ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปตะคอกออกมา พลังสายหนึ่งเข้าปะทะจิตวิญญาณในร่างของหลินมู่อวี่!
“อะไรน่ะ?!”
หลินมู่อวี่ตกใจ รู้สึกเหมือนตกนรกในฉับพลัน จิตวิญญาณกำลังแผดเผา หรือพูดอีกอย่างก็คือ วิญญาณของเขากำลังถูกกำจัด พลังวิญญาณของราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปกำลังกลืนกินเขา มันคิดจะครอบครองร่างของเขา!”
“ฮ่าๆ เจ้าอย่าเปลืองแรงต่อต้านเลยดีกว่า!” ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปหัวเราะชั่วร้าย “ได้กลายมาเป็นร่างให้ข้า ถือเป็นเกียรติยศของเจ้าเลยนะ หายไปซะเถอะ วิญญาณต่ำต้อยอย่างเจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้!”
ในหัวของหลินมู่อวี่ร้อนเหมือนมีไฟแผดเผา รู้สึกเหมือนอยู่ในนรกขุมที่ลึกที่สุด ความทรมานระดับนั้นไม่ใช่คนธรรมดาจะแบกรับได้ เขาแหกปากร้องเจ็บปวด คุกเข่าลงบนแผ่นหิน ร่างสั่นเทิ้ม วิญญาณกำลังถู
