วตก ทักษะหล่อหลอมเหล่านี้ล้วนเป็นสกิลที่ได้มาอย่างยากลำบาก ช่างเถอะ ไม่มีเวลาไปลบสกิลอาชีพแล้ว ปล่อยสกิลพวกนั้นไว้แบบนี้ แล้วลบแอคเคาน์ไปเลยก็แล้วกัน! “
“ลู่ลู่”
“หลินมู่อวี่เรียกภูตประจำตัวอีกครั้ง “เปิดคำสั่งทำลายตัวเอง ฉันจะไปแล้ว”
ภูตสาวตัวน้อยจ้องมองหลินมู่อวี่อย่างเงียบงัน ดวงตารื้นด้วยน้ำตา ใกล้จะร้องไห้ออกมาอยู่แล้ว “พี่ชายจะไปแล้วเหรอ พี่ชายไม่ต้องการลู่ลู่แล้วเหรอ”
หลินมู่อวี่ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร่ำไห้ดี เขาไม่เคยเห็นภูตร้องไห้มาก่อน จึงพูดติดตลกว่า “เปล่าสักหน่อย ไม่แน่ว่า…พวกเราอาจจะเจอกันอีกก็ได้นะ ลู่ลู่ เริ่มระบบทำลายตัวเองให้ฉันด้วย ฉันตัดสินใจแล้ว!”
“ก็ได้ค่ะ พี่ชาย”
สุดท้ายลู่ลู่ก็ต้องทำตามหน้าที่ของตนเอง ลำดับต่อมา หลินมู่อวี่ก็ส่งต่อตำแหน่งประมุขสำนักให้กับหลี่เล่อ จากนั้นร่างของเขาค่อยๆ เลือนหายกลายเป็นชุดข้อมูล การที่มองเห็นร่างกายของตนเองสลายไปไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีนัก
แต่หลินมู่อวี่อดกลั้นทั้งหมดนี้ได้ เขาเข้าใจ ลูกผู้ชายต้องรู้จักรับผิดชอบต่อภาระหน้าที่ ต้องไปทำในสิ่งที่ตนเองควรจะทำ การหลบหนีคือวิสัยของคนขี้ขลาดเท่านั้น
พรึ่บ!
ความมืดเข้าครอบงำ หลินมู่อวี่ปรากฏขึ้นในช่องปิดตายแห่งหนึ่ง ไม่มีร่างกายแล้ว เขาเรียกหาระบบ “ออฟไลน์”
หนึ่งวิ สองวิ สามวิ…
ครึ่งนาทีผ่านไปก็แล้ว ทว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลินมู่อวี่ประหลาดใจ “ออฟไลน์ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย”
ไม่มีใครตอบคำถามเ
