้วงอากาศที่มีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่าน
ไม่สิ มันน่ากลัวยิ่งกว่านั้น
กระบี่ในมือของฉู่โม่วเริ่มสั่นขึ้นมาทีละนิด ๆ
กึก! กึก! กึก!
กระบี่เล่มนั้นสั่นสะเทือนจนเริ่มเห็นได้ชัดขึ้นเรื่อย ๆ
จากช้าจนกระทั่งเร็วเสียจนราวกับยากจะดูออก
“นี่มัน…”
ดวงตาของโจวเฉิงเริ่มมองเห็นความน่าสะพรึงอะไรบางอย่าง ในขณะที่จิตใจโดนความหวาดกลัวเข้ากัดกิน
บรรยากาศรอบตัวกำลังแปรเปลี่ยนเป็นความกดดันที่กดทับเขาให้ขยับตัวไม่ได้
ครืน!
เมื่อทุกอย่างถูกกลั่นแน่นจนได้ที่ เสียงคมกระบี่ที่ถูกขูดลากไปกับพื้นก็ดังขึ้นมา
กระบี่ของฉู่โม่วที่อยู่ในฝักมาตลอด ในที่สุดก็ถูกชักออกมาด้วยการตวัดเพียงครั้งเดียว
คลื่นพลังรูปลักษณ์คล้ายคมมีดพวยพุ่งออกมาด้วยจำนวนที่น่าตกใจ ความเร็วของมันไม่ได้ต่างอะไรกับสายลมในพายุใหญ่ที่กู่คำรามและกลืนกินบ้านเมืองเลย!
ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา!
โจวเฉิงเห็นเพียงลำแสงสีเงินที่พุ่งใส่ตน เขาก็รีบตอบสนองด้วยการยกกระบี่ขึ้นต้าน!
ทว่าเมื่อคมกระบี่ทั้งสองปะทะกัน ฝั่งที่เป็นกระบี่จากคลื่นพลังเป็นฝ่ายแตกตัวออก …มันเหมือนจะสลายไป ทว่าแท้จริงแล้วเพียงแค่เพิ่มจำนวน! แล้ววกกลับมาโจมตีเขาใหม่อีกครั้งหนึ่ง!!
ช่างเป็นกระบวนท่าที่น่ากลัวจริง ๆ!
ไม่เพียงเท่านั้น คมกระบี่แต่ละอันยังเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารอัดแน่น
