ยงไม่ได้ “ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ครับ เพราะผมมัวแต่จริงจังกับการฝึกของตัวเองมากเกินไป เลยเผลอทำให้ที่นี่พังทลายแบบนี้!”
“ฉันพอจะช่วยแนะนำเกี่ยวกับวิชากระบี่ให้คุณฉู่โม่วฟังได้ แล้วก็ไม่ต้องไปสนใจสิ่งที่ถูกทำลายลงไปหรอกค่ะ ต่อให้อาคารฝึกยุทธ์จะพังจนซ่อมแซมไม่ได้อีก ฉันก็คิดว่ามันคุ้มค่าแล้ว!”
ได้ยินเช่นนั้น หมัวซานซานก็รีบโบกมือปัดแล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจ
ทันใดนั้น เธอก็วกกลับเข้าประเด็นหลักของเธอเอง “คุณฉู่โม่วคะ ในเมื่อตอนนี้คุณเริ่มเข้าใจถึงขั้นต่าง ๆ ของวิชากระบี่แล้ว ทำไมเราไม่ได้หาที่คุยกันหน่อยล่ะคะ?”
“ถ้างั้นที่นี่…”
ฉู่โม่วลังเล
“ปล่อยให้คนอื่นจัดการมันไปก็ได้ค่ะ”
หมัวซานซานกล่าวชวน “คุณฉู่โม่ว ได้โปรดมากับฉัน เราเข้าไปคุยกันด้านในดีกว่า”
“ถ้าเป็นเช่นนั้น ผมคงต้องขอรับความมีน้ำใจนี้ไว้ด้วยความยินดีก็แล้วกัน”
เขายิ้มน้อย ๆ แล้วพยักหน้าตกลง
