บี่และขวาน ใช้ไฟเผา และอื่น ๆ อีกมากมาย แต่ก็ยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ทั้งสิ้น
“เกินไปแล้ว!”
“ถ้าไข่สัตว์อสูรนี่ทดสอบปฏิกิริยาง่ายนัก ก็คงมาไม่ถึงมือฉันหรอก!”
ฉู่โม่วหมดความพยายาม
เขาเก็บไข่สัตว์อสูรกลับเข้าไปในถุงเก็บของ แล้วหยิบขวดเลือดสัตว์อสูรระดับ 2 ออกมาดื่มเข้าไปอีกหนึ่งอึก
หลังจากนั้น เขาก็กำจัดความคิดอื่น ๆ ออกไป และเริ่มใช้กระบวนท่าฝึก
ตอนที่ฉู่โม่วกำลังฝึกฝนอยู่นั้นเอง
ที่เมืองด้านในฐานลู่หยาง ในบ้านเดี่ยวหลังหนึ่ง
“นายท่าน เราเจอร่องรอยของฉู่โม่วแล้วครับ!”
คนรับใช้คนหนึ่งรายงานด้วยร่างกายสั่นเทิ้ม
ตรงหน้าเขา
เมื่อได้ยินดังนั้น โจวเฉิงก็ลุกขึ้นยืนและถามทันที “เขาปรากฏตัวแล้วเหรอ? ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”
“อยู่ที่บ้านครับ!”
คนรับใช้ตอบ
“ดีมาก!”
สายตาของเขาฉายแววความโหดเหี้ยมออกมาขณะที่พูด “ส่งคนไปเฝ้าอย่างใกล้ชิด ทันทีที่ไอ้ฉู่โม่วนี่ออกมาจากบ้าน ให้ส่งคนมารายงานฉันทันที ฉันจะเป็นคนไปฆ่ามันเอง!”
“ครับ!”
คนรับใช้พยักหน้าและก้าวถอยหลังไป
หลังจากที่คนรับใช้ออกไป โจวเฉิงก็อดสูดหายใจลึกไม่ได้
เป็นเวลามากกว่าหนึ่งเดือนแล้ว!
ตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่สั่งให้เค่อเหนียนไปพาตัวฉู่โม่วมา แต่ผ่านมาสองสามวันแล้ว เขาก็ยังไม่เห็นเค่อเหนียนกลับมา
ตอนนั้นเขาคิดว่าเป็นเพราะเค่อเหนียนทำง
