้แพร่ออกมา
สีหน้าของเหล่าผู้ฝึกยุทธ์จากทั้งสองฐานก็แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
“เมื่อวันแรก หมอนี่ภาคภูมิใจอะไรนะ? น่าขันจริง!”
“ฉันจำได้นะ ตั้งแต่ต้นเลย ใช่สวี่กวงนั่นหรือเปล่านะที่ยืดอกพูดว่าพวกเราเป็นแค่มดปลวกน่ะ? ดูสิ กลายเป็นว่ามดปลวกอย่างพวกเรารอดตายกัน แต่หมอนั่นดันตายซะงั้น!”
“กล้าที่จะมาโจมตีผู้ฝึกยุทธ์จากฐานลู่หยางระหว่างทำภารกิจแล้วผลมันเป็นยังไงล่ะ? สมควรแล้ว!”
“พวกแกอย่าไปเยาะเย้ยเขาสิ! สวี่กวงก็เป็นอัจฉริยะจริง ๆ นั่นแหละ แต่ก็นะ ตอนนี้เป็นอดีตไปแล้ว ฮ่า ๆๆๆ!”
“ให้ตายเถอะน้า ถ้าไม่ทำตัวอวดเบ่งไว้ตั้งแต่แรก ฉันอาจจะยอมแสดงความเสียใจให้สักหน่อยแท้ ๆ”
“คิก คิก…”
เป็นฝั่งนักเรียนจากฐานลู่หยางที่ถือโอกาสนี้เยาะเย้ยกลับไปบ้าง
เมื่อตอนที่เริ่มภารกิจไล่ล่านี้ราว ๆ ครึ่งเดือนก่อน สวี่กวงเป็นฝ่ายพูดโอ้อวดว่าไม่มีใครสามารถเอาชนะตนได้ และทุกคนก็จำคำพูดของเขาไว้ได้แม่น
ตั้งแต่ตอนนั้น ภายในใจของนักเรียนจากฝั่งฐานลู่หยางก็เดือดเป็นฟืนเป็นไฟกันทุกคน เพียงแต่พวกเขาไม่โต้ตอบอะไรกลับไปเท่านั้น
ตลอดเวลาที่ภารกิจดำเนิน ก็มีอยู่หลายครั้งด้วยที่สวี่กวงนำเหล่าผู้ปลุกพลังจากฐานฉางเฟิงเข้ามาลอบทำร้ายคนของฐานลู่หยาง รวมไปถึงทำให้กัวฉินบาดเจ็บ ดังนั้นในตอนนี้ที่ทุกคนรู้ว่าสวี
