้วน ๆ บางทีอาจจะเร็วกว่าเดิมเพียงนิดหน่อยเท่านั้น
“แบบนี้ดูเหมือนว่า…”
“ฉันคงต้องเข้าร่วมกับหอการค้าหยกแก้วสินะ!”
ความคิดเรื่องที่โดนชักชวนผุดขึ้นมาในหัวเขาอีกครั้ง
โดยเฉพาะเรื่องที่เขาจะไม่ถูกผูกมัดใด ๆ กับเครือหอการค้าหยกแก้วนั่น ฉู่โม่วค่อนข้างจะรู้สึกสบายใจมาก ๆ เพราะมันจะไม่กระทบกับความต้องการอิสระของเขาแต่อย่างใด แถมยังเป็นฝ่ายได้ผลประโยชน์มากมายนี้ด้วย
ไม่ว่าจะมองยังไง เขาก็เป็นฝ่ายได้มากกว่าเสีย
เช่นนั้นแล้ว เขาจะไม่ลังเลอีก
เช้าวันถัดมา
ฉู่โม่วเดินทางไปยังหอการค้าหยกแก้วและขอเข้าพบหมัวซานซานโดยตรง
“อรุณสวัสดิ์ค่ะ คงจะได้คำตอบของข้อเสนอที่ฉันยื่นไปแล้วสินะคะ?”
หมัวซานซานกล่าวถาม
“ผมไปคิดทบทวนดูแล้ว และตัดสินใจที่จะเป็นพันธมิตรกับเครือหอการค้าหยกแก้วครับ!”
เขาพยักหน้าแต่ก่อนที่อีกฝ่ายจะได้พูดอะไร เขาก็ชิงพูดเสียก่อน “แต่ผมยังต้องฝึกฝนต่อไปอีก อาจจะไม่สามารถช่วยอะไรได้นานนักนะครับ”
“เรื่องนั้นไม่ต้องกังวลค่ะ!”
เพียงแค่ฉู่โม่วตอบรับคำเชิญ ก็ทำเอาหมัวซานซานยิ้มแก้มปริไปด้วยความสุขใจแล้ว เธอพูดด้วยรอยยิ้มหยาดเยิ้ม “ถ้าพวกเราต้องการให้คุณฉู่โม่วช่วย ฉันจะรีบแจ้งไว้ล่วงหน้าเลยค่ะ หากตอนนั้นคุณฉู่โม่วว่างมาช่วย ก็สามารถเลือกรับได้ หรือถ้าไม่ว่างกับงานนั้น
