ลสาขา?
ฉู่โม่วขมวดคิ้ว
หรือเป็นเพราะเจ้าของหอการค้าหยกแก้วเแห่งนี้คิดจะใช้การที่เขาดูเป็นคนที่วรยุทธ์ต่ำ เพื่อจะเรียกเอาเงินเยอะ ๆ งั้นเหรอ?
แต่เพียงไม่นานความคิดนั้นก็หายไป เขาส่ายหน้า
ไม่มีทางแน่ ๆ!
หอการค้าหยกแก้วนั้นอยู่ภายใต้การดูแลของเครือพันธมิตรพ่อค้าหยกแก้ว พวกเขามีร้านค้ามากมายกระจายอยู่ตามถนนสายหลักต่าง ๆ ภายในฐานแห่งนี้ แม้จะไม่รู้รายละเอียดตัวเลขชัดเจน แต่ฉู่โม่วก็มั่นใจว่าพวกเขาจะได้รับหินปฐมกาลราว ๆ หนึ่งพันหกร้อยก้อนในแต่ละวันอยู่แล้ว กับอีแค่ร้อยสองร้อยก้อนพวกเขาจะมาสนใจทำไม?
ไม่ว่าจะมองมุมไหน เขาก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจ้องจะหลอกเอาเงินจากเขาเลย
ฉู่โม่วคิดไม่ตก
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจบอกไป “นำทางทีครับ”
ได้รับการตัดสินใจ พนักงานสาวก็พยักหน้าแล้วเดินนำฉู่โม่วไปชั้นบน
ที่ด้านบนนั้นเป็นเหมือนห้องสำหรับรองรับแขกที่มาเยี่ยม
บนชั้นนี้ไม่ได้ดูหรูหราถึงขั้นโอ่อ่า แต่มันดูเรียบง่ายและเปี่ยมด้วยความสง่างาม ซึ่งมากไปด้วยอารมณ์ที่อธิบายไม่ได้
ภายในห้องรับรองดังกล่าว มีคนสองคนยืนรออยู่แล้ว ณ เวลานั้น
เพียงแค่ได้เหลือบตามอง ฉู่โม่วถึงกับต้องตกตะลึงจนดวงตาสั่นสะท้านไปทั้งดวง
คนหนึ่งเป็นสตรีผู้ที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ เธอสวมชุดกระโปรงยาวสลวย ด้วยรูปลักษ
