อสูรมากมายบุกเข้ามาทำลายอารยธรรมของมนุษย์จนยับเยิน รวมไปถึงสังคมมนุษย์เองก็พลอยเกิดความสั่นคลอนไปด้วย
พวกเขาเสียความเชื่อมั่นด้วยกันเองในหมู่มวลมนุษย์
คำว่า ‘ช่วย’ จึงกลายมาเป็นคำที่หาฟังได้ยากมาก ๆ จากปากของคนอื่น
ในตอนนี้เธอได้ยินถ้อยคำนั้นอีกครั้ง มันจึงทำให้ซูเสี่ยวเสี่ยวตกตะลึงไม่คลาย และทำให้เธอยากที่จะควบคุมตนเองไปได้พักใหญ่ ๆ เลยด้วย
มันนานมากแล้ว ตั้งแต่ที่น้าหยางผู้ที่รับเธอมาเลี้ยงเริ่มป่วยหนัก ซูเสี่ยวเสี่ยวก็ต้องคอยดูแลอีกฝ่ายอย่างสุดความสามารถมาตลอด ยามที่ได้รับความอ่อนโยนจากคนอื่นเช่นนี้ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตาออกมา
“ฉันจะทำมันได้ไหมนะ…”
เธอบ่นพึมพำขณะก้มหน้าลง
แม้ว่าร่างของฉู่โม่วกำลังค่อย ๆ ไกลออกไป แต่ความยิ่งใหญ่ของเขากลับค่อย ๆ มีมากขึ้นและมากขึ้น
ภายในโถงภารกิจแห่งนี้
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ ต่างกำลังหันมองฉู่โม่วด้วยความนับถือกันทั้งสิ้น
เขาสามารถกำจัดอสรพิษสองหัวที่เป็นสัตว์อสูรระดับ 2 ได้ด้วยตนเอง
ไม่ต้องสงสัยเลย
นี่หมายความว่าฉู่โม่วเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่อย่างน้อย ๆ วรยุทธ์ของเขาก็น่าจะอยู่ระดับสูงแล้ว!
และด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้
ไม่ว่าจะเป็นใครก็ต้องมียำเกรงกันทั้งนั้น
…