แล้ว!
“ขอโทษ…”
“ฉันยังไม่ทันได้ช่วยนายเลย”
ลมหายใจถูกทอดถอนแผ่วเบาตามเสียงคำนึง
คมกระบี่กำลังตวัดลง
เช่นเดียวกับลมหายใจของเฉินซีเวยซึ่งจวนจะถูกพราก
ทันใดนั้น เสียงตะโกนหนึ่งก็ดังขึ้น
“กล้าดียังไง!!!”
แม้เสียงนั้นจะดังก้อง ทว่าต้นเสียงกลับอยู่ไกลลิบ
ทันทีที่คำประกาศนั้นเงียบลง คนผู้นั้นก็พลันปรากฏตัวต่อหน้าสวี่กวง
ตอนนั้นเอง ทั้งเฉินซีเวยที่บาดเจ็บฉกรรจ์และแม้แต่สวี่กวงเองก็สัมผัสถึงพลังงานอันท่วมท้นไม่ต่างกับเกลียวคลื่นยักษ์กำลังกระทบฝั่ง มันเป็นความรู้สึกที่ชวนให้สะพรึงไม่น้อย!
“นี่…”
เฉินซีเวยชะงักครู่หนึ่ง
เสียงของคนผู้นั้นคุ้นเคยนัก
หญิงสาวลืมตาขึ้นด้วยความใคร่รู้ ก่อนเห็นเข้ากับชายหนุ่มในชุดสีดำวิ่งตรงไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็ว มือของเขาถือกระบี่ ขณะที่รอบกายเปล่งประกายสีม่วงออกมา
เธออยากมองให้ชัดสักหน่อย กระนั้นร่างกายกลับรู้สึกไร้เรี่ยวแรง
ดวงตาของเธอปรือลงก่อนสติจะวูบดับ
“ใครมันแส่หาเรื่อง!”
สวี่กวงในตอนนี้ เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความแข็งแกร่งของคนตรงหน้า จึงอดไม่ได้ที่จะตะลึงไป
ชายในชุดดำนี้ ที่แท้ก็คือ…
ฉู่โม่ว!
เสียงที่เขาได้ยินนำพาให้ชายหนุ่มมาที่นี่ และเมื่อเห็นเฉินซีเวยบาดเจ็บ มีหรือที่เขาจะอดรนทนได้?
ทันใดนั้น พลังมหาศาลก็ถูกปลดปล่อยอย่างเต็มกำลัง เขาข
