สูรตัวใดทั้งสิ้น
“เก็บเลือดสัตว์อสูร!”
ฉู่โม่วย่อตัวลง ผ่าเปิดหัวใจของตั๊กแตนและหยดเลือดข้างในลงไปในขวด
หลังจากนั้น ขาหน้าทั้งสองข้างซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุดบนร่างกายของมันก็ถูกตัดออก เมื่อกลับไปที่ฐานเขาสามารถนำมันไปขายแลกเป็นหินปฐมกาลได้จำนวนมาก
หลังจากที่จัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉู่โม่วก็ออกเดินทางต่อ
ระหว่างทาง ฉู่โม่วเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรตัวแล้วตัวเล่า
เขาฆ่าพวกมันไปจำนวนหนึ่ง
ส่วนตัวอื่น ๆ นั้นเป็นสัตว์อสูรระดับ 3 ที่ทรงพลังเป็นอย่างมาก ฉู่โม่วรู้ตัวดีว่าเขาไม่อาจเอาชนะพวกมันได้จึงใช้พรสวรรค์พลังธาตุลมหลีกเลี่ยงพวกมันโดยรักษาระยะห่างเอาไว้
อีกแค่ร้อยหกสิบกิโลเมตรเท่านั้น
ฉู่โม่วเจอสัตว์อสูรที่เขาไม่อาจเอาชนะได้ไม่น้อยกว่าสี่ตัว
มันทำให้เขาเข้าใจเป็นอย่างดีว่าข้างในป่าลึกนั้นอันตรายถึงชีวิตเพียงไร
‘มิน่าล่ะ พวกผู้นักล่าถึงออกไปล่าสัตว์อสูรกันเป็นกลุ่ม ในป่าแห่งนี้อันตรายจริง ๆ ถ้าเดินอยู่คนเดียวก็อาจถูกอสูรฆ่าตายได้ง่าย ๆ เลย’
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
สองชั่วโมงหลังจากนั้น
ในที่สุดฉู่โม่วก็มาถึงภูเขาต้าสู่
เมื่อเข้ามาในเขตแดนนี้ จำนวนของสัตว์อสูรเพิ่มสูงขึ้นและอันตรายยิ่งกว่าเก่ามาก
ฉู่โม่วเองก็ระมัดระวังตัวมากขึ้นด้วยเช่นกัน
แม้ว่าเขาจะมีพลังธาตุลมและย่างก้าวหมอกควันที่
