แม้ว่ามันจะสีเหมือนน้ำนมก็จริง แต่แก่นแท้แห่งจิตวิญญาณหมื่นปีนี้ไม่ได้ใช้ดื่มหรอก เพียงแค่ใช้อาบร่างกายก็เพียงพอแล้ว
ฉู่โม่วถอดเสื้อผ้าของตนออก และเดินตรงไปยังมุมหนึ่งของบ่อน้ำสีขาวสะอาดนี้ เขาตักน้ำนมสีขาวที่เปี่ยมด้วยอณูแห่งชีวิตขึ้นมา พร้อมกับลูบไล้ลงไปตามตัวของเขาอย่างระมัดระวัง
“ฮึ่ก!?”
ไม่นานนักหลังจากที่น้ำนมสีขาวนี้ถูกชโลมไปบนร่างกาย ฉู่โม่วก็รู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ห่อหุ้มร่างเขาไว้
ก่อนมันจะกลายเป็นความร้อนระอุ สร้างความปวดชาไปทั่วทั้งร่าง
เขารู้ดี… ว่านี่คือสัญญาณว่าแก่นแท้แห่งจิตวิญญาณหมื่นปีกำลังเริ่มแสดงผลแล้ว!
หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมง
ร่างกายของฉู่โม่วก็กลืนกินแก่นแท้แห่งจิตวิญญาณหมื่นปีที่อาบอยู่บนร่างเข้าไปจนหมดสิ้น เขาลุกขึ้นยืนและเริ่มทำการฝึกฝนกระบวนท่าและพัฒนาพลังกายเนื้อทันที
ยี่สิบเอ็ดกระบวนท่าเสร็จสมบูรณ์ในเวลาไม่นาน
ความปั่นป่วนที่ไม่อาจอธิบายออกมาเป็นถ้อยคำได้อัดแน่นกันอยู่กลางลำตัว ก่อนจะแพร่กระจายออกไปทั่วทั้งร่างกายเสมือนระเบิดปะทุ
“พ… พลังมันเอ่อล้นไปหมดเลย! รู้สึก…แกร่งขึ้นกว่าเดิมอย่างน้อย ๆ ก็ห้าเท่าเลยมั้งเนี่ย!?”
“ไม่สิ แม้แต่ธาตุสายฟ้ากับธาตุลมในร่างกายเองก็เหมือนจะได้รับการเสริมพลังไปด้วย!”
“มีวิธีตรวจดูไหมนะ?”
ฉู่โม่วก้มหัวลงมองตามร่างกายของตนเอง ก่อนจะครุ่นคิดว่าจะทดสอบพลังใหม่ได้อย่างไร
