ลำแสงโลหิตสีดำแดงกระแทกหอค่ายกลกลางฐาน
ชั่วขณะนั้น โลกเหมือนหยุดนิ่ง
เส้นแสงทองแดงของค่ายกลแกนกลางสว่างจ้าจนกลางคืนกลายเป็นกลางวัน ลายค่ายกลนับพันบนพื้น กำแพง และหอคอยสั่นพร้อมกัน เจ้าเมืองโม่เทียนฉือระดับขุนพลยุทธ์ขั้นต้นยืนอยู่หน้าแกนค่ายกล มือทั้งสองกดบนเสาทองแดง เขาระเบิดพลังปราณทั้งหมดเข้าสู่แกนกลาง
“รั้งไว้!”
เสียงของเขาดังจนเลือดพุ่งจากปาก
ผู้ช่วยค่ายกลหลายสิบคนรอบหอเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกลางถึงขั้นสูง พวกเขากัดฟันส่งพลังเข้าสู่เสาค่ายกลย่อย บางคนแขนแตก บางคนตาไหลเลือด แต่ไม่มีใครถอย
เพราะถอยไม่ได้
ถ้าค่ายกลแตก ฐานเฮยหลินจะกลายเป็นโรงเชือดทั้งหมด
ลำแสงโลหิตกับม่านค่ายกลทองแดงปะทะกันกลางอากาศ เสียงดังเหมือนฟ้าถูกฉีกเป็นชั้น ๆ คลื่นพลังสะท้อนออกไปทั่วฐาน กำแพงชั้นนอกที่พังอยู่แล้วถล่มลงอีกหลายช่วง บ้านไม้ในชั้นกลางถูกแรงอัดกดจนแบน ผู้คนที่อยู่ใกล้หน้าต่างถูกเศษแก้วและหินค่ายกลเสียบตายทันที
หลี่เฉินที่กำลังลากเซวี่ยหมิงเข้าใกล้ช่องน้ำตะวันตกถูกแรงกระแทกซัดล้ม
ร่างเขากลิ้งไปกับพื้นหิน มือยังไม่ปล่อยคอเสื้อรองแม่ทัพ
อาซื่อที่อยู่ในช่องน้ำตะวันตกตะโกน “หลี่เฉิน!”
หลี่เ
