หมาป่าเกราะกระดูกระดับสองขั้นต้นลุกขึ้นจากพื้นคูน้ำ
หอกเงินระดับทองแดงที่หักครึ่งยังเสียบคาอยู่ข้างลำตัวมัน เลือดดำไหลลงตามเกราะกระดูก แต่บาดแผลนั้นไม่ลึกพอจะทำให้มันอ่อนแรงมากนัก ตรงกันข้าม กลิ่นเลือดกลับทำให้ดวงตาของมันคลุ้มคลั่งยิ่งขึ้น
รองแม่ทัพเซวี่ยหมิงยืนข้างหลี่เฉิน
เกราะเงินระดับทองแดงขั้นสูงบนร่างของเขามีรอยแตกหลายจุด แผ่นเกราะหลังเกือบหลุด หอกประจำตัวหักไปแล้วครึ่งหนึ่ง พลังปราณรอบกายวูบวาบไม่มั่นคง แต่น้ำเสียงของเขายังแข็ง
“เจ้าชื่ออะไร”
“หลี่เฉิน”
“ระดับ?”
“ไม่มีระดับ”
เซวี่ยหมิงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “หลังรอดไปได้ ค่อยโกหกให้เนียนกว่านี้”
หลี่เฉินยิ้มมุมปาก “ข้ากำลังฝึกอยู่”
“ดี ฝึกด้วยการไม่ตาย”
หมาป่าเกราะกระดูกคำราม แล้วพุ่งเข้ามา
เซวี่ยหมิงก้าวนำ เขาไม่มีหอกเต็มด้ามแล้ว จึงใช้หอกหักครึ่งเป็นกระบองสั้น พรสวรรค์โลหะสะท้อนแรงระดับกลางระเบิดบนเกราะแขน แสงสีเงินเคลือบหมัดและท่อนหอกที่เหลือ
เขารับกรงเล็บแรกของหมาป่าตรง ๆ
เปรี้ยง!
แรงกระแทกสะท้อนกลับใส่หมาป่า ทำให้กรงเล็บมันดีดขึ้น แต่เซวี่ยหมิงเองก็ถอยสองก้าว เลือดไหลจากมุมปาก
“เร็ว!”
หลี่เฉินไม่รอ เขาพุ่งเข้าด้านข้างต
