ามณฑลหรือผู้อำนวยการเฒ่าต่างก็ไม่อาจตอบได้ พวกเขาเพียงแค่ยิ้มออกมา จากนั้นก็เบนสายตาไปยังกำแพงผลึกแก้วที่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้า บนนั้นแบ่งออกเป็นหน้ากระจกหลายแผ่น ซึ่งจะมีภาพที่ถูกส่งมาจากศิลาเงาแสงที่ถูกติดตั้งเอาไว้ภายในภูเขาไป๋หลิงฉายออกมาบนนั้น และบนนั้นจะแสดงอันดับคะแนนของนักศึกษาทุกคนเอาไว้ ทั้งยังมีการปรับเปลี่ยนลำดับคะแนนตามจริงอยู่ตลอดเวลา
…
ในขณะที่บรรยากาศด้านนอกภูเขาไป๋หลิงกำลังคึกคักอยู่นั้น หลี่ลั่วก็เดินตามกลุ่มคนเข้าไปในโถงทางเดินที่สร้างจากต้นไม้ด้วยแล้วเช่นกัน อีกทั้งยังสังเกตเห็นด้วยว่า ยิ่งเดินลึกเข้าไปมากเท่าใด ทางแยกข้างหน้าก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ราวกับว่ากำลังแยกกลุ่มคนออกจากกัน
เมื่อกลุ่มคนถูกแยกออกไปอย่างต่อเนื่อง คนรอบข้างก็แทบจะกลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมดแล้ว แต่หลี่ลั่วกับจ้าวคั่วยังคงอยู่ด้วยกัน และยังมีนักศึกษาจากวิทยาลัยหนานเฟิงอีกจำนวนหนึ่งด้วย
หลังจากเดินต่อไปเรื่อยๆ เป็นเวลาราวสิบนาที ในที่สุดหลี่ลั่วกับคนอื่นๆ ก็มาถึงจุดสิ้นสุดของทางเดิน ตรงหน้าปรากฏประตูไม้บานหนึ่งขึ้นมา
เมื่อพวกเขามาถึง ประตูไม้อันสูงใหญ่ก็ค่อยๆ เปิดออก
หลี่ลั่วกับจ้าวคั่วมองหน้ากัน จากนั้น
