้านหน้า เอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า “พี่ลั่ว แบบนี้มันไม่ได้ผลหรอก พวกเราลงมือฆ่าค้างคาวพวกนี้ดีกว่าไหม?”
หลี่ลั่วไม่ได้พูดอะไร บนพลังอัตลักษณ์ที่ปกคลุมร่างกายของทั้งสองคนเหมือนจะมีประกายแสงกะพริบขึ้นมาด้วย
จ้าวคั่วเห็นหลี่ลั่วไม่ตอบอะไรก็ได้แต่กัดฟัน ฝืนข่มใจเอาไว้ไม่ลงมือสังหารค้างคาวสี่ปีกเหล่านั้น
ทว่าในตอนที่จ้าวคั่วยังคงรอคอยการโจมตีที่กำลังจะมาถึงอยู่นั้น อยู่ๆ เขาก็เห็นว่าค้างคาวสี่ปีกที่เดิมทีพุ่งเข้ามาหาพวกเขานั้นกลับหยุดลงอย่างกะทันหันราวกับสูญเสียเป้าหมาย ในที่สุดก็หันหลังกลับไปโจมตีคนอื่นๆ แทน
“นี่มัน…”
จ้าวคั่วเบิกตากว้างด้วยความตกใจ กล่าว “แบบนี้ก็ได้ด้วยหรือ?”
เขาแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพียงแค่วิชาเงาวารีระดับกลาง ก็สามารถหลบเลี่ยงการตรวจจับของค้างคาวพวกนี้ได้แล้ว?
เขาก้มลงมอง พบว่าแม้แต่เงาของตัวเองก็หายไป จึงรีบกล่าวด้วยความตกใจว่า “พี่ลั่ว วิชาเงาวารีของพี่มันออกจะขี้โกงไปหน่อยนะ เหมือนวิชาล่องหนในตำนานเลย”
“วิชาล่องหนบ้าบออะไร แค่ยืมการหักเหแสงของน้ำ ซ่อนตัวพวกเราเอาไว้ใต้แสงเท่านั้น เป็นแค่วิชาลวงตาระดับล่าง หากตั้งใจตรวจหาสักหน่อยก็ถูกจับได้แล้ว” หลี่ลั่วกล่าวอย่างหง
