เวลาในสวนไป๋หลิงอันคึกคักแห่งนี้ได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวเท่านั้น วันสอบใหญ่ก็มาถึง
เบื้องนอกสวนไป๋หลิง ผู้คนหลั่งไหลกันเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ เห็นได้ชัดว่าผู้คนจากทั่วทุกสารทิศของมณฑลเทียนสู่ต่างก็มารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้เพื่อชมการสอบใหญ่ครั้งนี้
ณ เชิงเขาของภูเขาไป๋หลิง บนอัฒจันทร์ที่ทอดยาวออกไปไกลนั้นเต็มไปด้วยผู้คนหนาแน่น เสียงดังจอแจ
ส่วนบริเวณด้านหน้าสุด มีศาลาอันกว้างขวางและหรูหราตั้งอยู่หลายหลัง ซึ่งศาลาเหล่านี้ล้วนถูกจัดเตรียมไว้สำหรับบุคคลสำคัญจากทั่วทุกสารทิศของมณฑลเทียนสู่
และในเวลาเพียงครู่เดียว ผู้ว่าซือฉิงแห่งมณฑลเทียนสู่และผู้อำนวยการเว่ยซาของวิทยาลัยหนานเฟิงก็ปรากฏตัวขึ้น เรียกความสนใจจากผู้คนได้เป็นจำนวนมาก
ในฐานะบุคคลสำคัญที่สุดของมณฑลเทียนสู่สองคน พวกเขาตรงไปยังศาลาที่อยู่ใจกลาง จากนั้นก็มีคนนำผลไม้และชาหอมมาบริการให้ทันที
“ฮ่าฮ่า ผู้อำนวยการเฒ่ายังคงแข็งแรงเหมือนเคยเลยนะ” ผู้ว่าเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
ผู้อำนวยการยิ้มแห้งๆ แล้วกล่าวว่า “ได้ยินมาว่าผู้ว่าไม่ค่อยพอใจกับตำแหน่งวิทยาลัยอันดับหนึ่งของมณฑลเทียนสู่ของวิทยาลัยหนานเฟิงพวกเรามากเลยสินะ?”
“นั่นมันข่าวลืออยู่แล้ว” ผู้ว่าส่
