้านี่มันน่ารำคาญจริงๆ หุบปากได้ไหม?”
“…”
เสียงพูดคุยมากมายตามทางดังเข้ามาในหูของเหล่าคนจากวิทยาลัยหนานเฟิง เห็นได้ชัดว่าหัวข้อที่ถูกพูดถึงมากที่สุดคือหลี่ว์ชิงเอ๋อร์และหลี่ลั่ว แน่นอนว่าคนแรกเป็นเพราะความแข็งแกร่ง ส่วนคนหลังเป็นเพราะชื่อเสียงอันเฉพาะตัวของเขา
บนศาลาหินที่อยู่บนเนินเขาไม่ไกลนัก มีเงาร่างสามสายยืนอยู่ตรงนั้น สายตาของพวกเขาจับจ้องไปที่กลุ่มคนจากวิทยาลัยหนานเฟิงที่กำลังเดินเข้ามาในสวนไป๋หลิง
เป็นเด็กหนุ่มสองคน เด็กสาวหนึ่งคน
เด็กหนุ่มคนหนึ่งมีร่างกายสูงใหญ่ ผมยาวสีแดงเพลิงภายใต้แสงแดดดูสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง ส่วนเด็กหนุ่มอีกคนหนึ่งมีหน้าตาสุภาพเรียบร้อย ร่างกายดูผอมบางเล็กน้อย
ส่วนเด็กสาวคนสุดท้ายนั้นสวมชุดสีเขียว รูปร่างอ้อนแอ้นน่ารัก หน้าตาเองก็ค่อนข้างจะงดงามเลยทีเดียว สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือรอยสักที่มีลวดลายคล้ายกับเถาวัลย์สีเขียวที่อยู่บนหลังมือทั้งสองข้างของนาง
ทั้งสามคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา เด็กหนุ่มผมแดงชื่อเซี่ยงเหลียง มาจากวิทยาลัยเฉินซีของมณฑลเทียนสู่ อีกทั้งยังเป็นอันดับหนึ่งของวิทยาลัยเฉินซีในรุ่นนี้ด้วย แข็งแกร่งอย่างมาก
เด็กหนุ่มผอมบางที่ดูสุภาพเรียบร้อยคนนั้นชื่อจงฟู
