กว่าดาบปกติ เป็นประกายเย็นเยียบ ดูคมกริบไม่ธรรมดา
หลี่ลั่วกำดาบสั้นทั้งสองเล่มไว้ในมือ ร่ายรำไปมาอย่างแผ่วเบา ทันใดนั้นก็มีเสียงแหวกอากาศอันเบาหวิวดังขึ้น จากนั้นเขาก็เก็บดาบสั้นทั้งสองเล่มไว้ที่เอว ดูสง่างามเป็นอย่างยิ่ง
“ไม่เลว” หลี่ลั่วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็ตั้งชื่อให้กับดาบทั้งสองเล่มแบบส่งๆ ว่า “ดาบสีน้ำเงินครามต่อไปนี้จะเรียกว่าดาบลายวารี ส่วนอีกเล่มหนึ่งเรียกว่าดาบลายตะวันก็แล้วกัน”
“นี่เป็นแค่ศาสตราลักษณ์มาตรฐานเท่านั้น ยังไม่ถึงระดับศาสตราล้ำค่าเลย” ระดับสายตาของไช่เวยค่อนข้างสูง ดาบสั้นสองเล่มของหลี่ลั่วนั้น นอกจากรูปร่างที่ดูค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์แล้ว ก็ไม่ได้มีค่ามากมายอะไรเลย
ศาสตราลักษณ์เองก็มีการแบ่งระดับเช่นกัน โดยทั่วไปจะเรียกว่าศาสตราลักษณ์สามัญ ส่วนระดับที่สูงกว่าศาสตราลักษณ์สามัญก็คือศาสตราลักษณ์ล้ำค่า
เพียงแต่เมื่อเทียบกับศาสตราลักษณ์สามัญแล้ว ศาสตราลักษณ์ล้ำค่าก็ทั้งร้ายกาจและหายากกว่ามาก และราคาของแต่ละชิ้นนั้นล้วนสูงลิบลิ่ว สูงกว่าศาสตราลักษณ์สามัญหลายเท่า
แต่ศาสตราลักษณ์ล้ำค่าต้องมีพลังอัตลักษณ์ที่แข็งแกร่งจึงจะสามารถควบคุมได้ พลังอัตลักษณ์ของหลี่ลั่วตอนนี้เพิ่งจ