ในช่วงหลายวันต่อจากนั้น หลี่ลั่วใช้เวลาครึ่งหนึ่งฝึกฝนอยู่ในบ้านเก่า ส่วนเวลาที่เหลือก็ไปที่เรือนซีหยางเพื่อฝึกฝนวิชาเกลาอัตลักษณ์ของตัวเองต่อไป ตอนนี้เขาสามารถหลอมน้ำยาเขียวครามระดับหนึ่งได้วันละหนึ่งขวดอย่างแน่นอนแล้ว ถือว่าเป็นนักเกลาอัตลักษณ์ระดับหนึ่งอย่างแท้จริง
ยิ่งไปกว่านั้น พลังเกลาอัตลักษณ์ของน้ำยาเขียวครามที่เขาหลอมออกมานั้นก็เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ไปตามประสบการณ์ที่เพิ่มพูนขึ้นด้วย
แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้พอใจผลลัพธ์นี้แต่อย่างใด ดังนั้นเขาจึงค่อยๆ เริ่มทดลองหลอมน้ำยาแสงวิเศษระดับสอง แต่สูตรของน้ำยาแสงวิเศษระดับสองนั้นซับซ้อนกว่าน้ำยาเขียวครามหลายเท่า วัตถุดิบที่ใช้หลอมเองก็ซับซ้อนและยุ่งยากกว่ามาก ดังนั้นในการทดลองเหล่านี้ หลี่ลั่วจึงล้มเหลวทุกครั้ง
แต่หลี่ลั่วก็ไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด เพราะความล้มเหลวก็เป็นประสบการณ์รูปแบบหนึ่ง เขาเชื่อว่าหากค่อยๆ สะสมประสบการณ์ไปเรื่อยๆ การขึ้นเป็นนักเกลาอัตลักษณ์ระดับสองก็คงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม
ส่วนน้ำยาแสงวิเศษระดับห้าชุดสุดท้ายที่เขาร้องขอไป ไช่เวยก็เริ่มทยอยนำมาส่งให้ทีละขวดแล้ว ภายใต้การหล่อเลี้ยงของน้ำยาแสงวิเศษระดับห้า หลี่ลั่วสามารถสั
