อสักพัก
ทั้งสองไม่ได้คิดอะไรมาก ไปหาที่นั่งรอในห้องรับรองแขกเลย
แต่หลังจากนั่งลงได้ไม่นาน หลี่ลั่วก็เห็นท่อนขาเรียวยาวคู่หนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า เมื่อสายตาเลื่อนขึ้นไปแล้ว ใบหน้าอันงดงามของหลี่ว์ชิงเอ๋อร์ก็ปรากฏสู่สายตา
วันนี้หลี่ว์ชิงเอ๋อร์สวมกระโปรงสั้นสีดำ ท่อนขาที่ขาวราวกับหิมะนั้นสะดุดตาพอสมควร ผมยาวสลวยที่ปล่อยลงมายิ่งขับให้นางดูสูงเพรียวเรียวบาง
“คุณชายน้อยมาที่นี่ มีธุระอันใดหรือ?” หลี่ว์ชิงเอ๋อร์ถามด้วยความสงสัย
“มาคุยธุระกับประธานหลี่ว์น่ะ” หลี่ลั่วยิ้มกล่าว
หลี่ว์ชิงเอ๋อร์มองไปที่กล่องข้างๆ หลี่ลั่วแล้วกล่าว “น้ำยาเขียวครามระดับหนึ่งหรือ?”
เห็นได้ชัดว่านางก็รู้เรื่องที่ห้างสมบัติมังกรทองต้องการซื้อน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งเช่นกัน
หลี่ลั่วพยักหน้า
“เรื่องแค่นี้ถึงกับให้คุณชายน้อยลงมือด้วยตัวเองเลยหรือ?” หลี่ว์ชิงเอ๋อร์กล่าว ถึงน้ำยาเขียวครามระดับหนึ่งจะมีคุณภาพสูงมากเพียงใด ก็ยังเป็นแค่ระดับหนึ่งเท่านั้น ไม่ว่าจะสำหรับคฤหาสน์ลั่วหลานหรือห้างสมบัติมังกรทองแล้ว มันก็ไม่ใช่ของล้ำค่าอะไรเลย
“เจ้าไม่เข้าใจความลำบากของคุณชายตกอับอย่างข้าหรอก” หลี่ลั่วถอนหายใจแล้วกล่าวเสียงเบา
หลี่ว์ชิงเอ