ทั้งห้าของเขากางออกเป็นกรงเล็บ ปรากฏเงากรงเล็บสีแดงฉานอันแหลมคมออกมาอย่างเลือนราง ฉีกกระชากอากาศจนขาดวิ่น พุ่งเข้าโจมตีใส่หลี่ลั่วอีกครั้งโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นดังนั้น หลี่ลั่วจึงใช้วิชากระจกวารีฉบับดัดแปลงออกมาอีกครั้ง ม่านวารีบางๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าราวกับกระจก
เปรี้ยง!
หมัดอันหนักหน่วงของซ่งอวิ๋นเฟิงชกเข้าใส่อย่างรุนแรง แต่ในขณะที่มีเสียงกระแทกดังขึ้น เขากับหลี่ลั่วก็ต่างกระเด็นถอยหลังออกมาพร้อมกันอีกครั้ง
ครั้งนี้ซ่งอวิ๋นเฟิงเตรียมตัวเอาไว้บ้างแล้ว จึงไม่ได้ดูน่าสมเพชเหมือนครั้งก่อน ทว่าสีหน้าของเขากลับย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม เพราะเขาพบว่า “วิชากระจกวารี” ของหลี่ลั่วนั้นพิสดารเกินไป ทุกครั้งที่สัมผัสมันเขามักจะรู้สึกเหมือนกำลังต่อสู้กับตัวเองอยู่เลย
มารดามันเถอะ นี่มันยังใช่วิชากระจกวารีอยู่อีกหรือ?!
การโจมตีของซ่งอวิ๋นเฟิงถูกหลี่ลั่วต้านรับไว้ได้อีกครั้ง ผู้คนทั้งหมดรอบๆ เวทีต่างก็พากันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ครั้งแรกอาจจะบอกว่าเป็นเพราะดวงดีได้ แต่หากยังมีครั้งที่สองอีกก็หมายความว่าความสามารถนั้นเป็นของจริงแล้ว
แน่นอนว่าอย่าว่าแต่พวกเขาเลย แม้แต่ผู้อำนวยการเฒ่ากับพวกสวีซานเยว่ที่
