ทะเลคราม’ วิชาอัตลักษณ์ระดับสูงของเขาอีกแล้ว” นักศึกษาที่สายตาเฉียบคมคนหนึ่งกล่าว
หลี่ลั่วเคยใช้เก้าคลื่นทะเลครามตอนประลองกับเป้ยคุนแล้ว มันเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการต่อสู้แบบยืดเยื้อ เมื่อพลังของมันสะสมมากขึ้นเท่าใด การโจมตีโต้กลับก็จะยิ่งรุนแรงจนน่าตกใจมากขึ้นเท่านั้น
ทว่าความแข็งแกร่งของอวี๋ล่างนั้นเหนือกว่าเป้ยคุน การจะต้านทานการโจมตีที่รุนแรงราวกับพายุของอีกฝ่ายเอาไว้ คงไม่ใช่เรื่องง่าย
“ว้าว!”
และแล้วก็เป็นไปตามคาด เมื่ออวี๋ล่างร้องส่งเสียงร้องประหลาด เขาก็ประกบนิ้วสองข้างเข้าด้วยกัน ก่อนจะแทงออกไปอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วมีแสงสีเขียวถูกบีบอัดเอาไว้ ราวกับกลายเป็นลำแสงสีเขียวเข้มส่องประกายวูบวาบ
“ดัชนีวายุ!”
ปลายนิ้วที่ราวกับมีลมพายุหมุนวนอยู่ได้เจาะทะลุเกราะป้องกันจากม่านวารีรอบตัวหลี่ลั่วไปโดยตรง ก่อนจะพุ่งไปที่หน้าอกของหลี่ลั่วราวกับประกายสายฟ้า
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังและความเร็วที่แฝงอยู่ในปลายนิ้วของอีกฝ่าย หลี่ลั่วก็รู้ว่าไม่อาจหลบเลี่ยงได้ทันแล้ว จึงสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ
“ฝ่ามือวารีอ่อน!”
หลี่ลั่วฟาดออกหนึ่งฝ่ามือ ปลดปล่อยพลังอัตลักษณ์สีน้ำเงินออกมาจากฝ่ามือ และในตอนที่กำลังจะสัมผัส
