ศษระดับหนึ่งที่เรือนซีหยางเราผลิตออกมานั้น คงจะขายไม่ออกในมณฑลเทียนสู่แล้ว”
หลังจากที่จวงอี้พูดจบ เขาก็หันไปมองผู้อาวุโสคนอื่นๆ ของเรือนซีหยางที่ตามเขามา กล่าวว่า “ทุกท่านคิดว่าสิ่งที่ข้าพูดมานั้นมีเหตุผลหรือไม่?”
เหล่าผู้อาวุโสต่างครุ่นคิด ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่อยากเข้าไปแทรกแซงการต่อสู้ของคนทั้งสอง แต่ก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่จวงอี้พูดมานั้นมีเหตุผลอย่างมาก ในเรือนซีหยางแห่งนี้ทุกอย่างต้องวัดกันที่ผลงาน
การที่ศิษย์ของจวงอี้สามารถหลอมน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์อยู่ที่ห้าจุดหกส่วนได้อย่างมั่นคง นั่นก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้แล้วว่าเขานั้นยอดเยี่ยมเพียงใด
ดังนั้นจึงมีผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวอย่างลังเลว่า “รองประธานเหยียนมอบห้องหลอมระดับหนึ่งให้สืออวิ๋นไปดูแลดีกว่าไหม เช่นนั้นเจ้าก็จะสามารถทุ่มเทให้กับการดูแลห้องหลอมระดับสองได้อย่างเต็มที่แล้ว อย่างไรเสีย ที่นั่นก็เป็นสินค้าหลักของเรือนซีหยางเราเช่นกัน”
เหยียนหลิงชิงนิ่งเฉย หากนางยอมถอยในตอนนี้ ก็เท่ากับว่านางพ่ายแพ้ให้กับการต่อสู้กับจวงอี้แล้ว ซึ่งมันจะเป็นการสร้างมาตรฐานอย่างหนึ่งขึ้นมา ทำให้นางตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในทุกๆ ก้าวหลัง
