ภาพแขวนอยู่ก้อนหนึ่ง ตัวอักษรจำนวนมากไหลลงมาจากด้านบนราวกับสายน้ำ
ทั้งสองมองดูครู่หนึ่งก็พบเห็นเวลาประลองของตัวเองและคู่ต่อสู้ที่จะต้องเจอในวันนี้
จ้าวคั่วถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกทันที เห็นได้ชัดว่าคู่ต่อสู้สองคนที่เขาจะต้องเจอในวันนี้ไม่ได้เหนือความคาดหมายของเขา ดูท่ารอบนี้คงผ่านไปได้ด้วยดี
สีหน้าของหลี่ลั่วเองก็ค่อนข้างเรียบเฉย คู่ต่อสู้สองคนที่เขาต้องประลองด้วยในวันนี้ต่างก็มาจากตึกหนึ่ง แต่ความแข็งแกร่งยังเทียบกับเป้ยคุนที่เขาเคยสู้ด้วยไม่ได้เลย
อันที่จริงมันก็เป็นเรื่องปกติ วิทยาลัยหนานเฟิงมีนักศึกษารวมกันหลายพันคน จะไปเจอตอก้อนใหญ่ง่ายๆ ได้อย่างไร
ในทางกลับกัน บางทีเขาและจ้าวคั่วคงกลายเป็นตอใหญ่ในสายตาของคนอื่นๆ ไปแทนแล้ว
“ใกล้ถึงตาข้าแล้ว ข้าไปเตรียมตัวก่อน เจ้าเองก็พยายามเข้า” จ้าวคั่วมองเวลา ก่อนจะเอ่ยลาหลี่ลั่ว จากนั้นก็หายเข้าไปในฝูงชนอย่างรวดเร็ว
หลี่ลั่วส่ายหน้า หันหลังเดินไปทางเวทีประลองอีกด้านหนึ่ง การประลองรอบแรกของเขากำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วเหมือนกัน
เมื่อไปถึงเวทีประลองที่กำหนดไว้ หลี่ลั่วก็รออยู่ราวๆ ครึ่งชั่วโมง จนกระทั่งผู้ดูแลบนเวทีขานชื่อเขา เขาจึงค่อ
