เมื่อหลี่ลั่วอ่านหนังสือตรงหน้าจนจบทุกเล่มแล้ว เวลาก็ผ่านไปแล้วถึงห้าชั่วโมง เขาถอนหายใจยาวๆ ออกมา บิดคอที่แข็งทื่อหมดแล้วไปมา
เหยียนหลิงชิงและไช่เวยกำลังพูดคุยกันเสียงเบาๆ อยู่ด้านข้าง เมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจของหลี่ลั่ว ทั้งสองจึงหยุดพูดคุยแล้วหันมามอง
“ไม่เลว ถือว่ามีความอดทนอยู่บ้าง” เหยียนหลิงชิงประเมินด้วยเสียงเรียบ แต่ก็ดูออกได้ว่านางค่อนข้างพอใจกับสิ่งที่หลี่ลั่วแสดงให้เห็นเลย
การจะเป็นนักเกลาอัตลักษณ์ได้นั้น ความอดทนถือเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะพวกเขาจำเป็นต้องผสมผสานวัตถุดิบมากมายเข้าด้วยกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า อีกทั้งปริมาณของส่วนผสมแต่ละอย่างก็ต้องแม่นยำอย่างมาก ไม่อาจผิดพลาดได้แม้แต่น้อย ซึ่งเพียงแค่จุดนี้จุดเดียวก็อาจต้องใช้เวลาฝึกฝนนานพอสมควรเลย
เหยียนหลิงชิงลุกขึ้นยืน เดินมาที่โต๊ะทำงาน จากนั้นก็กวักมือเรียกหลี่ลั่ว ซึ่งหลี่ลั่วก็รีบเดินเข้าไปหา
บนโต๊ะทำงาน มีขวดแก้วใสจำนวนมากวางเรียงราย ภายในนั้นบรรจุวัตถุดิบแปลกประหลาดมากมายเอาไว้
“การหลอมสร้างน้ำยาแสงวิเศษ พูดง่ายๆ ก็คือการผสมผสานวัตถุดิบหลากหลายชนิดเข้าด้วยกันในปริมาณที่สมบูรณ์แบบตามสูตร อาศัยคุณสมบัติของวัตถุดิบที่แตกต่างกันมาสลายสิ่
