่จำเป็นต้องรู้สึกเสียกำลังใจแต่อย่างใด เจ้าควรจะรู้สึกดีใจด้วยซ้ำ” คำพูดของหลี่ไท่เสวียนราวกับเป็นฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ ทำเอาหลี่ลั่วตื่นตะลึงจนเบิกตาโตอ้าปากค้างไปเลย
“พ่อ ท่านจะปลอบใจข้าก็ไม่จำเป็นต้องพูดเกินจริงขนาดนั้นก็ได้กระมัง?” หลี่ลั่วแสดงสีหน้าแบบ ‘ท่านหลอกข้าไม่ได้หรอก’ ออกมา การที่ไร้อัตลักษณ์นั้น แม้แต่พลังอัตลักษณ์ยังบำเพ็ญได้ยากเลย แล้วยังจะบอกว่าเป็นคุณสมบัติร่างกายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอีก พ่อหลอกเด็กอยู่หรือไร?
“เจ้าไร้อัตลักษณ์แต่กำเนิด ไม่สามารถดูดกลืนและกลั่นเกลาพลังงานฟ้าดินได้ นี่เป็นปัญหาที่เกี่ยวข้องกับรากฐานก็จริง แต่ปัญหานี้ก็ใช่ว่าจะไร้ทางแก้ไขเสียทีเดียว” หลี่ไท่เสวียนยิ้มบางๆ กล่าว
“ในเมื่อมันไร้อัตลักษณ์ เช่นนั้นก็หาวิธีเติมเข้าไปก็สิ้นเรื่อง” ถานไถหลานเองก็ยิ้มกล่าว
หลี่ลั่วขมวดคิ้วแน่น พูดน่ะง่าย แต่การจะทำได้จริงมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย อัตลักษณ์นั้นเป็นสิ่งที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด การจะเติมเข้าไปหลังกำเนิดนั้น เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ก่อนหน้านี้เขาก็เคยทดลองมาหลายวิธีแล้วด้วยแต่ก็ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
“วิธีทั่วไป ย่อมไม่มีทางทำได้อยู่แล้ว แต่หลังจากที่พวกเรารู้
