อีกทั้งยังมีอาชีพหนึ่งที่มีชื่อว่า นักเกลาอัตลักษณ์ พวกเขาสามารถหลอมสร้างน้ำยาแสงวิเศษที่สามารถขัดเกลาอัตลักษณ์ได้ ซึ่งเป็นที่ต้องการของเหล่าลักษณาจารย์มากที่สุด
เพียงแต่การใช้วัตถุภายนอกยกระดับอัตลักษณ์นั้นย่อมมีข้อจำกัด โดยทั่วไปแล้ว อย่างมากสุดก็สามารถยกระดับอัตลักษณ์ขึ้นไปได้หนึ่งหรือสองระดับเท่านั้น
ซึ่งอัตลักษณ์หลังกำเนิดของเขา หากจุดสูงสุดได้เพียงแค่ระดับสี่ เช่นนั้นแม้จะใช้วิธีการต่างๆ ยกระดับขึ้น สุดท้ายก็คงจะยกระดับขึ้นได้ถึงแค่ระดับห้าหรือหกเท่านั้น
“เสี่ยวลั่วกำลังกังวลว่าการใช้วัตถุภายนอกยกระดับอัตลักษณ์นั้นมีขีดจำกัดอยู่ใช่ไหม?” หลี่ไท่เสวียนหัวเราะกล่าวขึ้น
“เอ๊ะ?” เมื่อเห็นรอยยิ้มของหลี่ไท่เสวียน หลี่ลั่วก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างอดไม่ได้ หรือว่าข้อเสียนี้อาจจะสามารถแก้ไขได้เหมือนกัน?
ในตอนที่หลี่ลั่วกำลังรอคอยด้วยความคาดหวังอยู่นั้น อยู่ๆ ถานไถหลานที่อยู่ข้างๆ ก็กระแอมไอออกมาหนึ่งที ขัดจังหวะหลี่ไท่เสวียนที่กำลังจะพูดต่อ จากนั้นก็กล่าวด้วยท่าทางไม่พอใจ “ถ้าเจ้าแย่งข้าพูดไปหมดแล้ว แล้วข้าจะยังเหลือเรื่องอะไรพูดกับเสี่ยวลั่วอีก?”
เมื่อหลี่ไท่เสวียนได้ยินดังนั้นก็รีบกล่าว “ข้าผิดไปแล้ว
