น นางชื่นชมนับถือคุณหนูเจียงมาก ยืนกรานจะมาขอพบคุณหนูให้ได้ หวังว่าคุณหนูเจียงจะไม่ถือสา” ประธานหลี่ว์ยกสองมือขึ้นประสาน คำนับไปทางเจียงชิงเอ๋อร์พร้อมรอยยิ้ม
“คารวะรุ่นพี่เจียง” หลี่ว์ชิงเอ๋อร์คำนับเจียงชิงเอ๋อร์อย่างสง่างาม
เจียงชิงเอ๋อร์มองหลี่ว์ชิงเอ๋อร์ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย “ในเมื่อเจ้าศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยหนานเฟิง เช่นนั้นก็น่าจะรู้จักกับหลี่ลั่วสินะ?”
หลี่ว์ชิงเอ๋อร์มองหลี่ลั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าด้วยรอยยิ้มบางๆ กล่าวด้วยแววตาลึกซึ้ง “ก่อนหน้านี้หลี่ลั่วเคยชี้แนะวิชาอัตลักษณ์ให้ข้า ข้ารู้สึกขอบคุณเขามาก แต่ช่วงสองปีที่ผ่านมา ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ค่อยอยากเจอข้าเท่าใดนัก”
หลี่ลั่วได้ยินดังนั้นก็ยิ้มเจื่อนออกมา รีบหัวเราะกลบเกลื่อน “ไม่มีๆ เจ้าอย่าพูดจาไปเรื่อยแบบนี้สิ พวกเราแค่ถูกแยกไปอยู่คนละตึกแล้ว จึงไม่ค่อยได้เจอกันเท่านั้นเอง”
ในใจเขาได้เกิดความรู้สึกจนใจขึ้นมา ชื่อเสียงของหลี่ว์ชิงเอ๋อร์ในวิทยาลัยหนานเฟิงนั้นสูงกว่าตี้ฝ่าฉิงคนละระดับเลยด้วยซ้ำ เพราะนางไม่เพียงแต่หน้าตาสะสวย แต่ยังเป็นดาวเด่นคนใหม่ของวิทยาลัยหนานเฟิงอีกด้วย แม้แต่ในตึกหนึ่งที่เต็มไปด้วยคนเก่งนั่น นางก็ยังครองอันดับหนึ
