รียนในวิทยาลัยหนานเฟิง มิฉะนั้นเขาคงถูกคนรุมประชาทัณฑ์อย่างแน่นอน แต่ถึงแม้เรื่องนี้จะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นก็ยังทำให้หลี่ลั่วที่อยู่ในวิทยาลัยหนานเฟิงตอนนี้สัมผัสได้ถึงเสน่ห์ของเจียงชิงเอ๋อร์อย่างลึกซึ้ง
“พ่อ หาเรื่องทิ้งไว้ให้ข้าไม่น้อยเลยจริงๆ” หลี่ลั่วแอบถอนหายใจ
“นี่หลี่ลั่ว เจ้าชอบมาหยุดอยู่ที่นี่ทุกวัน หรือว่าเจ้าจะชอบถูกคนอื่นมองด้วยสายตาอิจฉามากขนาดนั้นเลย? ” ในตอนที่หลี่ลั่วกำลังแอบถอนหายใจอยู่นั้น อยู่ๆ ก็มีเสียงของเด็กสาวคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง
เมื่อหลี่ลั่วหันกลับไปมอง ก็เห็นสาวน้อยหน้าตาน่ารักคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหลัง นางมีผมยาวประบ่า ถึงแม้ว่าหน้าตาจะไม่งดงามเท่าเจียงชิงเอ๋อร์ แต่ก็นับว่าเป็นสาวงามคนหนึ่งเลยเหมือนกัน ชุดนักศึกษาที่รัดรูปเผยให้เห็นทรวดทรงองเอวอันงดงามสมส่วน มีส่วนเว้าส่วนโค้ง
ซึ่งตอนนี้ สาวน้อยก็กำลังยืนกอดอก มองหลี่ลั่วด้วยสายตาเย้ยหยันเล็กน้อย
แต่กับสายตาของนาง หลี่ลั่วกลับมีสีหน้าค่อนข้างนิ่งสงบ สาวน้อยตรงหน้ามีชื่อว่า ตี้ฝ่าฉิง เป็นนักศึกษาของตึกหนึ่ง และก็ถือเป็นอีกหนึ่งดอกไม้งามของวิทยาลัยหนานเฟิงด้วยเช่นกัน อีกทั้งนางยังมาจากตระกูลตี
