ียงสาวน้อยเหล่านั้นให้กำลังใจหลี่ลั่ว เขาก็เผยสีหน้าอิจฉาเล็กน้อย ส่งเสียงตะคอกกล่าว “หลี่ลั่ว ข้าจะไม่ออมมือแล้วนะ!”
เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว พื้นดินถึงกับสะเทือนไปเล็กน้อย กระบี่ไม้ในมือถูกตวัดวาดผ่านอากาศ เสียงแหวกอากาศดังขึ้นรางๆ ฟาดฟันไปทางหลี่ลั่วที่อยู่ด้านหน้า
เงากระบี่ฟาดฟันลงมา หลี่ลั่วตาเป็นประกาย กดปลายเท้าเล็กน้อย จากนั้นร่างของเขาก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ย่างก้าวฉับไวประหนึ่งนกน้อยโบยบิน หลบเลี่ยงหนึ่งกระบี่อันหนักหน่วงนั่นได้ทันที
“นั่นมันท่าเท้าปักษาวายุ!” มีคนในสนามอุทานออกมาด้วยความชื่นชม ท่าเท้าปักษาวายุเป็นวิชาอัตลักษณ์ระดับต่ำ ในที่นี้มีคนใช้เป็นไม่น้อย แต่แทบไม่มีใครสามารถใช้ได้อย่างคล่องแคล่วเท่าหลี่ลั่วเลย
เงาร่างของหลี่ลั่วพุ่งเข้าหาหนุ่มน้อยกำยำผู้นั้นราวกับวิหคโบยบิน กระบี่ไม้ในมือถูกชักออกด้วยท่าชักกระบี่อย่างฉับพลัน พริบตานั้น ราวกับมีประกายเย็นเยียบสายหนึ่งวาดผ่าน พุ่งตรงไปยังหน้าอกของเด็กหนุ่มด้วยความเร็วสูง
“กระบี่แสงวิญญาณน้อย!” มีเสียงอุทานดังขึ้นอีกครั้ง กระบี่นี้ของหลี่ลั่วมีแสงวิญญาณกะพริบวูบ ทั้งรวดเร็วทั้งดุดัน ทำให้ผู้ชมรู้สึกทอดถอนใจอย่างอดไม่ได้ สมชื่อผ
