อีกไม่นานก็คงจะแตกแยกออกจากกันแล้ว เกรงว่าตำแหน่งคุณชายน้อยของเขาก็คงจะหลุดลอยไปด้วยแล้วกระมัง”
“อ้าว? มีเรื่องแบบนี้ด้วย? ผู้ดูแลคฤหาสน์ลั่วหลานในตอนนี้ น่าจะเป็น… รุ่นพี่เจียงชิงเอ๋อร์สินะ?”
ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ แววตาของเด็กหนุ่มทั้งหลายก็เปลี่ยนไปเร่าร้อนมากขึ้นไม่น้อย เพราะชื่อนี้ถือเป็นตำนานของวิทยาลัยระดับกลางหนานเฟิงแห่งนี้เลยทีเดียว
แต่เมื่อนึกถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างรุ่นพี่เจียงชิงเอ๋อร์กับหลี่ลั่วแล้ว สายตาของพวกเขาที่มองทางหลี่ลั่วก็แปลกประหลาดไปอย่างอดไม่ได้
และในขณะที่เหล่าหนุ่มน้อยสาวน้อยทั้งหลายกำลังซุบซิบกันอยู่ จ้าวคั่วก็เดินตรงเข้ามาหาหลี่ลั่วเช่นกัน ตบไหล่เขาพร้อมฉีกยิ้มกล่าว “ไม่เป็นไรใช่ไหม? อย่าหาว่าข้าเอาเปรียบเจ้าล่ะ”
หลี่ลั่วยิ้มออกมา จ้าวคั่วผู้นี้มีนิสัยเถรตรง สนิทกับเขาพอสมควร อีกทั้งเรื่องนี้จ้าวคั่วก็ไม่ได้ทำผิดกฎอะไรเลยด้วยซ้ำ
อย่างไรเสียการที่ตัวเขาไร้อัตลักษณ์แต่กำเนิด เดิมทีก็เป็นจุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุดของเขาอยู่แล้วด้วย จะไปโทษจ้าวคั่วได้อย่างไร
…
ตรงริมสนาม มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งได้เลื่อนสายตากลับมาจากตัวทั้งสองคนในสนาม เขามีชื่อว่า สวีซานเยว่ เป็น
