กครั้งเหมือนกันว่า [หอวิญญาณ] แห่งนี้มีดีอะไร
แต่ว่า พวกเขาต้องไปกินข้าวที่โรงอาหารก่อน
ในโรงอาหาร ก็ล้วนแต่พูดคุยเรื่องของเหออวิ๋นกันทั้งนั้น
จ้าวลิ่วหัวเราะ “ตอนนี้เจ้ากลายเป็นเนื้อหอมไปแล้วนะ แม้แต่พาดหัวข่าวในค่ายทหารก็ยังเป็นเรื่องของเจ้าในครั้งนี้เลย”
เหออวิ๋นดูข่าวพาดหัวในค่ายทหาร
[ช็อก! ทหารดาวรุ่ง! ด้วยพลังเพียงระดับเงินสามดาวท้าทายระดับเงินเก้าดาว! ทำชัยชนะสิบครั้งติดต่อกันในการประลองสุดท้าทายสำเร็จ! อีกหนึ่งอัจฉริยะฟ้าประทานที่เทียบเคียงได้กับเหลิ่งเสวี่ย!]
เหออวิ๋นไม่คิดเลยว่า ในค่ายทหารก็มี “กอง บ.ก. สายช็อก” เหมือนกัน แถมยังพาดหัวได้เว่อร์วังขนาดนี้อีกด้วย
เขาดูเนื้อหา เนื้อหาก็ค่อนข้างจะตรงไปตรงมา ไม่ได้มีส่วนที่เกินจริง บอกเล่ากระบวนการต่อสู้อย่างตามจริง เพียงแต่เนื้อหาแสดงความสงสัยใคร่รู้ในตัวตนของเขาเท่านั้น
คอมเมนต์ข้างล่าง มีเป็นพันแล้ว และจำนวนคนเฉลี่ยก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในจำนวนนั้น มีทั้งดูถูกเขา, อิจฉาเขา, ชื่นชมเขา, และที่ยิ่งกว่านั้นคืออยากจะตามหาเบาะแสของเขา
เหออวิ๋นไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
“ว่าไง ถ้าข้าเอาข้อมูลของเจ้าไปขาย จะได้ผลประโยชน์สักเท่าไหร่กันนะ”
จ้าวลิ่
