ให้เขาตระหนักได้ว่า การต่อสู้ครั้งนี้ซับซ้อนกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก
“นึกว่าอาศัยช่องว่างสามระดับย่อย กับ AK-47 รุ่นเสริมพลังนี่ จะเพียงพอให้ข้าเอาชนะได้อย่างสบายๆเสียอีก”
[จิ๋วจิ่วกุ้ยอี] แอบหงุดหงิดในใจ
เขาไม่คิดว่าความเร็วของเหออวิ๋นจะน่าทึ่งถึงเพียงนี้ แทบจะถึงขั้นที่น่าเหลือเชื่อ ในชั่วพริบตา เขากลับตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเป็นฝ่ายตั้งรับอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
แต่ **[จิ๋วจิ่วกุ้ยอี]** เป็นนักรบที่มากประสบการณ์ เขารีบปรับสภาพจิตใจอย่างรวดเร็ว ในดวงตาสาดแววจริงจังขึ้นมา เขารู้ว่าเหออวิ๋นในตอนนี้ต้องกำลังหาโอกาสเข้าใกล้ตนเองอยู่แน่ๆ
ดังนั้น เขาจึงไม่ลังเลที่จะทิ้งที่มั่นตรงหน้าไป กระโดดอย่างคล่องแคล่วสองสามครั้ง ร่างกายเบาหวิวดุจปักษา ในทันทีก็ปีนขึ้นไปยังจุดสูงสุดของซากปรักหักพังแห่งหนึ่ง ที่นี่ เขาสามารถมองเห็นทั่วทั้งสนามรบ ทัศนวิสัยกว้างไกลอย่างยิ่ง
เขารีบหยิบปืนซุ่มยิงออกมาจากกระเป๋าเป้ ลำกล้องปืนที่เย็นเยียบส่องประกายเย็นชาภายใต้แสงอาทิตย์ ราวกับสัตว์ร้ายที่เตรียมพร้อมจะกระโจนเข้าใส่เหยื่อ รอคอยให้เหยื่อปรากฏตัว
เขาสูดหายใจเข้าลึก ดวงตาสองข้างคมกริบดุจพญาเหยี่ยว เริ่มค้นหาร่องรอยข