“[ดาราในบึงฝัน] เจ้ามือใหม่ที่เพิ่งจะโผล่หัวออกมา ศึกแรกก็กล้าเลือกโหมดท้าทายเลยรึ”
“ดูท่าแล้วเจ้าคงจะมั่นใจในฝีมือของตนเองเกินกว่าคนทั่วไปน่าดู ความกล้าหาญนี้ก็นับว่าน่าให้มองใหม่เสียแล้ว”
สายตาของ [เรือใบหนึ่งลำ] ราวกับประภาคารในมหาสมุทรอันลึกล้ำ จับจ้องไปที่คู่ต่อสู้อย่างมั่นคง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่น่าสนใจ
ดวงตาของเหออวิ๋นส่องประกายแห่งความมั่นใจ ราวกับดวงดาวที่สว่างที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืน แน่วแน่และเจิดจ้า “นั่นเป็นเรื่องธรรมชาติ หากไม่มีฝีมือจริง จะกล้ามารับงานหินได้อย่างไร?”
“ในเมื่อข้ากล้าเลือกโหมดท้าทาย ก็ย่อมเป็นเพราะข้ามีฝีมือและความมุ่งมั่นที่ทัดเทียมกัน ถึงแม้โหมดท้าทายจะยาก แต่ข้าเหออวิ๋นมีอะไรต้องกลัว?”
[เรือใบหนึ่งลำ] ได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะออกมาดุจคลื่นทะเลซัดสาด เจือปนด้วยความขบขันและความจริงจังอยู่บ้าง “การมีความมั่นใจเป็นเรื่องดี แต่จำไว้ว่า ความมั่นใจที่มากเกินไปก็คือความทะนงตน มันจะทำให้เจ้าต้องล้มเหลวในก้าวสุดท้ายก่อนจะเห็นแสงแห่งชัยชนะ”
“เจ้าอยากจะแย่งชิงผลแห่งชัยชนะไปจากมือข้าอย่างง่ายดาย เกรงว่าเจ้ายังอ่อนหัดไปหน่อย”
รางวัลจากการชนะในโหมดท้าทายนั้นน่าดึงดูดใจก็จร
