เหมือนกัน
ลูกน้องของตนมีอัจฉริยะปรากฏตัวขึ้นมา เขาก็ย่อมมีหน้ามีตาไปด้วย
“ทำได้ไม่เลว เจ้าหนู เกรงว่าอีกไม่นาน เจ้าคงจะแซงหน้าเจ้าพวกนี้ไปแล้ว”
หลี่จื่อเซวียนยิ้ม แล้วมองไปยังจ้าวลิ่วและคนอื่นๆ
จ้าวลิ่วและคนอื่นๆ ก็ได้แต่หัวเราะแหะๆ
ผลงานของเหออวิ๋น เกินความคาดหมายของพวกเขาไปจริงๆ พวกเขาไม่คิดเลยว่าเหออวิ๋นไม่เพียงแต่จะมีพรสวรรค์สูงส่ง แต่พลังต่อสู้ยังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้อีกด้วย
การสังหารอสูรข้ามระดับ ไม่ใช่สิ่งที่ใครก็ทำได้ อย่างน้อยพวกเขาก็ยากที่จะทำได้
เหออวิ๋นกล่าว “หมาป่าอสูรในถิ่นของมัน ได้ยินเสียงที่นี่แล้ว คงจะออกมาแล้วครับ”
หลี่จื่อเซวียนกล่าว “จำนวนของพวกมันมีมาก การปะทะซึ่งๆ หน้าย่อมไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาด”
“ในเมื่อพวกมันออกมาแล้ว ก็ให้พวกเราทำลายล้างทีละส่วนได้”
นี่คือกลยุทธ์ที่ง่ายที่สุด และเมื่อมีพรสวรรค์รับรู้ของเหออวิ๋นอยู่ ก็ยิ่งง่ายต่อการรับมือพวกมันเข้าไปใหญ่
พวกเขาซ่อนตัวอยู่ในป่า จากนั้นก็เริ่มรอให้เหยื่อมาติดกับเอง
“ทางนี้ครับ มีหมาป่าอสูรทั้งหมดห้าตัว ไม่มีปัญหา” เหออวิ๋นกล่าว
หมาป่าอสูรเพียงห้าตัว ย่อมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ไม่นานก็ถูกพวกเขากำจัดจนสิ้นซาก
หลังจากที่พวกเขา