[ระบบ: ได้รับแต้มสะสม +10!]
[ระบบ: ค่าพลังปราณและโลหิต +60!]
ฆ่าไปตลอดทาง… เลื่อนระดับไปตลอดทาง…
เมื่อมองดูค่าพลังปราณและโลหิตที่พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เหออวิ๋นก็ยิ่งฆ่ายิ่งตื่นเต้น
เฉียนอวี้ฉีและคนอื่นๆ เดินเข้ามาหาเหออวิ๋นแล้วกล่าวว่า “เอ่อ… จะให้พวกเราเดินนำหน้าบ้างดีไหม? นี่เจ้าเล่นฆ่าก็อบลินคนเดียวหมดเลย พวกเรารู้สึกเกรงใจจริงๆ”
พวกเขาไม่รู้จริงๆ ว่าเหออวิ๋นคิดอะไรอยู่ ไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาได้ลงมือเลยแม้แต่น้อย นี่ทำให้พวกเขาทุกคนรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน ก็อบลินทั้งหมดล้วนเป็นฝีมือของเหออวิ๋น แต่ความดีความชอบกลับถูกหารเท่ากันหมด นี่ทำให้พวกเขารู้สึกว่าความดีความชอบที่ได้มานี้มันร้อนมือพิกล
“พวกท่านก็มีส่วนร่วมอยู่นี่ครับ” เหออวิ๋นกล่าว
พวกเขามีส่วนร่วมงั้นรึ? ทำไมพวกเขาถึงไม่รู้ตัวเองเลยล่ะ?
“พวกท่านเก็บของที่ได้จากการต่อสู้ก็พอแล้วครับ ก็อบลินกระจอกพวกนี้ ไม่จำเป็นต้องให้พวกท่านลงมือหรอก ผมยังฆ่าไม่หนำใจเลย”
เหออวิ๋นเลิกอ้อมค้อมแล้ว ประกาศกร้าวไปเลยว่าสิทธิ์ในการชี้เป็นชี้ตายของก็อบลินพวกนี้เป็นของเขาทั้งหมด
“งั้น… พวกเราไม่ต้องลงมือจริงๆ เหรอ?”
ฝานซือหย่วนถามขึ้น
