เหออวิ๋น เมื่อนึกถึงตรงนี้ก็รู้สึกหน้าแดงขึ้นมา รู้สึกอับอายอย่างที่สุด
“เหออวิ๋น เจ้าบอกความจริงมาเถอะ เจ้าน่ะอยู่ระดับทองแดงสี่ดาวขึ้นไปแล้วใช่ไหม?”
เฉียนอวี้ฉีถาม
“เปล่าครับ”
เหออวิ๋นตอบ
เขาไม่ได้บอกว่าตนเองอยู่ขอบเขตพลังไหนกันแน่ คนอื่นๆ ก็ไม่กล้าถามอะไรมาก
“ครั้งนี้มีเหออวิ๋นอยู่ด้วย พวกเราน่าจะทำภารกิจนี้สำเร็จได้อย่างง่ายดาย”
เฉียนอวี้ฉีกล่าว
“จริงด้วย เหออวิ๋น ขอโทษนะ ก่อนหน้านี้เป็นข้าเองที่ดูถูกเจ้า”
ซ่งจื่อหานและคนอื่นๆ รีบเข้ามาขอโทษ
“ไม่เป็นไรครับ จุดยืนของพวกท่านในตอนนั้นก็ไม่ได้ผิดอะไร”
เหออวิ๋นตอบ
หลายคนเมื่อได้ยินคำพูดของเหออวิ๋น ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที
หลังจากที่พวกเขาตัดหูซ้ายของก็อบลินเหล่านี้แล้ว ก็มองไปยังถ้ำ
“ก็อบลินพวกนั้น ตอนนี้คงจะรู้ถึงความแข็งแกร่งของพวกเราแล้ว ต่อไปเราต้องระวังให้มากขึ้น พวกมันคงจะรอพวกเราอยู่ข้างในแน่ๆ”
เฉียนอวี้ฉีและคนอื่นๆ ล่าก็อบลินมาไม่น้อย ย่อมคุ้นเคยกับพวกมันเป็นอย่างดี
พวกเขาเข้าไปใกล้ถ้ำ เหออวิ๋นกล่าวว่า “พวกมันซุ่มรอพวกเราอยู่ในความมืดจริงๆ ด้วย พวกท่านรออยู่ข้างนอกก่อน เดี๋ยวข้าเข้าไปจัดการพวกมันเอง”
พูดจบ เหออวิ๋น
