เราด้วย”
คนอื่นๆ ได้ยินดังนั้น ก็พากันส่งเสียงเชียร์ “ความคิดนี้ไม่เลว”
“ขอแค่ทนได้สิบกระบวนท่า พาน้องใหม่ไปด้วยก็ไม่เสียหายอะไร”
“ในทีมเราก็ขาดคนทำงานจิปาถะอยู่พอดี ขอแค่เขาทนได้สิบกระบวนท่า ข้าก็ไม่มีปัญหา”
จ้าวหู่ได้ยินดังนั้นก็แสยะยิ้ม “ได้ยินแล้วใช่ไหม? เพื่อนร่วมทีมของข้าเห็นด้วยกันหมดแล้ว”
เหออวิ๋นมองเขา แล้วยังคงกล่าวว่า “เจ้าใช้พลังทั้งหมดโจมตีมาเลยเถอะ ข้ากลัวว่าเจ้าจะแพ้ยับเยินเกินไป”
“ไอ้เด็กนี่มันกวนประสาทข้านัก!”
จ้าวหู่เลือดขึ้นหน้าในทันที แล้วกล่าวว่า “งั้นก็ให้เจ้าได้เห็นความโหดร้ายของพยัคฆ์จ้าวผู้นี้ซะหน่อย!”
จ้าวหู่ปล่อยหมัดเข้าใส่เหออวิ๋น ในอากาศเกิดเสียงทุ้มต่ำดังขึ้น หมัดนี้เพียงพอที่จะล้มคนระดับเหล็กดำเจ็ดดาวได้สบายๆ
เหออวิ๋นไม่ได้หลบหลีก แต่กลับมองภาพนี้อย่างเยือกเย็น
ทว่า ในสายตาของคนอื่นๆ เหออวิ๋นกลับเหมือนกับคนที่ถูกขู่จนตัวแข็งทื่อ หรือไม่ก็มองตามความเร็วในการออกหมัดของจ้าวหู่ไม่ทัน
“เหอะๆ ไอ้หนูนี่ก็มีดีแค่นี้เอง น่าเบื่อชะมัด”
“ก็ถือซะว่าดูเรื่องสนุกๆ แล้วกัน”
“ไอ้จ้าวหู่นี่ก็ลงมือโหดเหี้ยมจริงนะ จัดการกับน้องใหม่ จำเป็นต้องใช้แรงขนาดนั้นเลยรึไง”
