ักหนา”
ดวงตานับไม่ถ้วน กำลังจ้องมองว่าพรสวรรค์ของเหออวิ๋นแท้จริงแล้วคืออะไร
เหออวิ๋นก้าวเดินอย่างมั่นคงและแน่วแน่ ค่อยๆ เข้าไปใกล้เครื่องตรวจวัดพรสวรรค์เครื่องนั้น เขาสูดหายใจเข้าลึก จากนั้น สองมือของเขาก็วางลงบนพื้นผิวที่เย็นเยียบของเครื่องตรวจวัดเบาๆ
ในชั่วพริบตาที่สัมผัสกันนั้น เครื่องตรวจวัดราวกับถูกปลุกจิตวิญญาณที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น พลันส่องประกายเจิดจ้าออกมา ราวกับแสงอรุณแรกที่แหวกฝ่าความมืดมิด สาดส่องไปทั่วทั้งท้องฟ้า ในแสงนั้น ราวกับแฝงไว้ด้วยพลังลึกลับและเก่าแก่บางอย่าง กำลังค่อยๆ เปิดหน้าประวัติศาสตร์บทใหม่ในชะตากรรมของเหออวิ๋น
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่แสงนั้น ก่อนจะมุ่งไปยังหน้าจอของเครื่องตรวจวัด หัวใจและการหายใจของทุกคนราวกับจะเต้นเป็นจังหวะเดียวกันกับบรรยากาศที่ตึงเครียดนี้
ครู่ต่อมา บนหน้าจอ สัญลักษณ์พรสวรรค์ที่ชัดเจนอันหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น ราวกับดวงดาวที่สว่างที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืน ดึงดูดทุกสายตา
[เนตรราตรี: คุณภาพระดับ E, แม้จะอยู่ในค่ำคืนที่มืดมิดจนมองไม่เห็นนิ้วมือตัวเอง ท่านก็สามารถมองทะลุทุกสิ่งได้ราวกับกลางวัน สรรพสิ่งในโลกหล้า ไม่มีสิ่งใดรอดพ้นสายตาท่านไปได้]
ในชั่วขณะนั้