อย!”
เสียงของนายทหารคนหนึ่งสั่นเทาเล็กน้อย ในดวงตาเต็มไปด้วยประกายแห่งความเหลือเชื่อ เขาหันไปมองหน้าเพื่อนร่วมทีม ต่างก็เห็นความตกตะลึงและความนับถือในแววตาของกันและกัน พวกเขาราวกับได้เห็นปาฏิหาริย์ด้วยตาของตัวเอง
“ก่อนหน้านี้… พวกเราดูถูกเขาจริงๆ”
นายทหารอีกคนพึมพำกับตัวเอง ในน้ำเสียงเจือปนด้วยความรู้สึกผิดและการตื่นรู้ เขานึกถึงการดูถูกและสงสัยในตัวเหออวิ๋นก่อนหน้านี้ บัดนี้ทั้งหมดได้กลายเป็นความนับถือและการสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง ในโลกที่ผู้แข็งแกร่งคือผู้ที่ได้รับการยอมรับแห่งนี้ ความแข็งแกร่งคือเครื่องพิสูจน์ที่ดีที่สุด และเหออวิ๋น ก็ได้ใช้การกระทำของตนเพื่อพิสูจน์ตัวเองแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย
“ใช่แล้ว กี่ครั้งแล้วที่เราคิดว่าเรามองเห็นขีดจำกัดของคนคนหนึ่งแล้ว แต่สุดท้ายก็ถูกเขาก้าวข้ามไปเสมอ”
นายทหารอีกคนหนึ่งทอดถอนใจ ในดวงตาของเขามีทั้งความประหลาดใจและความคาดหวัง เขาเริ่มจินตนาการว่า ในอนาคตของกองทัพพิฆาตอสูร อาจจะมีบุคคลในตำนานที่สามารถเทียบเคียง หรือแม้กระทั่งก้าวข้ามเหลิ่งเสวี่ยได้เพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่ง
เมื่อเหออวิ๋นสามารถคลี่คลายวิกฤตได้ด้วยตัวคนเดียว เหล่านายทหารที่ซุ่มดูอยู่ก็ถอยกลั
