ขั้นไม่เกี่ยงวิธีการเลยก็เป็นได้
เมื่อนึกถึงฉากนั้น ครูฝึกไป๋ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
เขารู้ดีว่าอนาคตของเหออวิ๋นนั้น เต็มไปด้วยความเป็นไปได้ที่ไม่สิ้นสุดอย่างแน่นอน ส่วนสุดท้ายเขาจะไปอยู่กับกองทัพของผู้บัญชาการคนไหน นั่นก็ไม่ใช่เรื่องของเขาแล้ว เพราะผู้บัญชาการแต่ละคนต่างก็มีสายตาและการพิจารณาของตนเอง พวกเขาจะเลือกนักรบที่เหมาะสมตามความต้องการและกลยุทธ์ของตน
ในตอนนี้ ในใจของครูฝึกไป๋เต็มไปด้วยความคาดหวังและคำอวยพรให้แก่เหออวิ๋น เขาเชื่อว่าหนุ่มน้อยคนนี้ จะต้องเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้นไปอีกในกองทัพพิฆาตอสูร และกลายเป็นตำนานแห่งยุคสมัย
และเขา ในฐานะผู้เป็นสักขีพยาน ก็จะรู้สึกภาคภูมิใจและยินดีไปกับชะตากรรมอันเป็นพิเศษนี้ด้วย
ยิ่งเหออวิ๋นโดดเด่นมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นผลดีต่อมวลมนุษย์มากเท่านั้น
