กำลังเผชิญกับภัยคุกคามที่ไม่เคยมีมาก่อน! มีพวกพ้องจำนวนไม่น้อยถูกมนุษย์คนนั้นสังหารไปแล้ว ขอท่านจ่าฝูงโปรดให้ความเป็นธรรมแก่พวกเราด้วยเถิด”
จ่าฝูงอสูรได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาฉายแววโกรธเกรี้ยวและดูแคลน “ขยะแขยง! พวกแกมันไร้ประโยชน์สิ้นดี แค่มนุษย์คนเดียวยังหยุดไม่ได้ ทำให้ข้าผิดหวังอย่างที่สุด!”
“ท่านจ่าฝูง โปรดระงับโทสะด้วยขอรับ”
อสูรอีกตัวรีบเข้ามาอธิบาย เสียงของมันเจือปนด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและจนปัญญา
“มนุษย์คนนั้น… เขา… เขาแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ ขอรับ”
“ความเร็วของเขาราวกับภูตผี การโจมตีของพวกเราไม่สามารถแตะต้องได้แม้แต่ชายเสื้อของเขา นับประสาอะไรกับการล้อมจับ”
“พี่น้องของพวกเรา ต่อหน้ามันก็เหมือนกับหุ่นไล่กาที่เปราะบาง ทนทานต่อการโจมตีไม่ได้เลยแม้แต่น้อย”
จ่าฝูงอสูรได้ยินดังนั้น ดวงตาก็พลันฉายแววโกรธา
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็อยากจะไปดูด้วยตาตัวเอง ว่ามนุษย์ที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งผู้นี้ จะมีฝีมือที่น่าทึ่งสักเพียงใด ถึงกับทำให้พวกเจ้าหวาดกลัวจนหัวหดได้ถึงเพียงนี้!”
มันค่อยๆ ยกขวานยักษ์ในมือขึ้น คมขวานวาดผ่านอากาศเป็นเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบ ราวกับกำลังประกาศความตั้งใจของตนต่อฟากฟ้า
พร้อมกั
