เป็นครั้งแรกแล้วกัน!”
เหออวิ๋นครุ่นคิดในใจ พลางยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างมั่นใจ
สองเท้าของเขากระทืบลงบนพื้นอย่างแรง ร่างทั้งร่างก็พลันกลายสภาพเป็นสายฟ้าเจิดจ้าที่แหวกฝ่าความมืดมิดยามราตรี พุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับสายฟ้าฟาด
พร้อมกับการเคลื่อนที่อันรวดเร็วของร่างกาย ดาบยาวในมือก็พลันส่องประกายเจิดจ้าออกมา ราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาจากฟากฟ้า บนตัวดาบปรากฏประกายสายฟ้าสีขาวสว่างวาบไหลวนอยู่ทุกอณู ซึ่งแฝงไว้ด้วยพลังที่น่าหวาดหวั่นใจ
นี่ไม่ใช่เพียงการร่ายรำของเพลงกระบี่ แต่เป็นการปลุกพลังแห่งธรรมชาติ เป็นการหลอมรวมของสายฟ้าและเจตจำนงแห่งกระบี่อย่างสมบูรณ์แบบ!
“เปรี้ยง—!”
พร้อมกับเสียงสายฟ้าฟาดที่ดังสนั่นกึกก้อง ร่างของเหออวิ๋นก็พุ่งผ่านอสูรชั้นต่ำทั้งสามไปราวกับภูตผี ทิ้งไว้เพียงเงาสีเงินรางๆ
[ระบบ: ได้รับแต้มสะสม +7!]
[ระบบ: ค่าพลังปราณและโลหิต +1!]
และในวินาทีที่ร่างของเขาหยุดนิ่ง ในอากาศยังคงมีเสียงของคมกระบี่ที่แหวกผ่านอากาศ และเสียงโหยหวนที่เหล่าอสูรไม่ทันได้เปล่งออกมาดังก้องอยู่
เมื่อมองกลับไปที่อสูรทั้งสาม ท่าทีที่โอหังของพวกมันบัดนี้ได้หายไปแล้ว เหลือเพียงร่างไร้วิญญาณสามร่างที่ล้ม