เท่าตัว
บนรถ จางหยางมองมาที่เหออวิ๋นแล้วกล่าวว่า “เหออวิ๋น ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ไว้ ข้ายังไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ข้าจะเติบโตอย่างรวดเร็วในกองทัพพิฆาตอสูร แล้วเอาชนะเจ้าให้ได้!”
เหออวิ๋นตอบกลับไปเพียงคำเดียวสั้นๆ “ไร้สาระ”
“แกคอยดู!” จางหยางคำรามอย่างเกรี้ยวกราด
หลายชั่วโมงต่อมา พวกเขาก็เห็นค่ายทหารขนาดมหึมาอยู่ไกลๆ
นี่คือค่ายทหารของกองทัพพิฆาตอสูรอันเลื่องชื่อ!
พวกเขาพบว่า แม้แต่ทหารธรรมดาที่เดินไปมา รัศมีที่แผ่ออกมาจากร่างก็น่าเกรงขามอย่างยิ่ง
ทหารใหม่นับพันคนถูกเรียกมารวมตัวกันอีกครั้ง ทหารสองนายเดินมาตรงหน้าพวกเขาแล้วกล่าวว่า “ข้าคือครูฝึกของพวกเจ้า มีชื่อว่าไป๋รุ่ยหยาง ต่อจากนี้ไปจะเรียกข้าว่าครูฝึกไป๋ก็ได้”
“อย่าคิดว่าพวกเจ้าเป็นหัวกะทิที่ถูกคัดเลือกมาจากค่ายทหารใหม่ต่างๆ แล้วจะคิดว่าตัวเองได้เข้าร่วมกองทัพพิฆาตอสูรแล้วอย่างนั้นรึ”
“ข้าจะบอกให้… พวกเจ้าในตอนนี้เป็นเพียงแค่ผู้ที่ได้รับ ‘คุณสมบัติ’ เท่านั้น!”
“หากอยากจะเป็นทหารของกองทัพพิฆาตอสูรตัวจริง… พวกเจ้ายังห่างไกลนัก!”
“การฝึกของกองทัพพิฆาตอสูรนั้นหนักหนาสาหัสและยากลำบากอย่างยิ่ง ตอนนี้… มีใครอยากจะถอยบ้าง สามารถก้าวออกมาได้เลย ข้าจะส่งพว
