วันรุ่งขึ้น อาจารย์ประจำชั้นได้พานักเรียนส่วนหนึ่งมาส่งเหออวิ๋นเพื่อเข้าร่วมกองทัพ
“เหออวิ๋น ในเมื่อนี่คือเส้นทางที่เจ้าเลือกเอง ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม… ครูขอแค่ให้เจ้ารอดชีวิตกลับมาก็พอ”
อาจารย์ถอนหายใจยาว พรสวรรค์ระดับ F ท่ามกลางสมรภูมิชายแดนอันโหดร้ายนั้น โดยพื้นฐานแล้วก็คือมีแต่ตาย ไม่มีทางรอด แต่เขาก็ทำได้เพียงปลอบใจเช่นนี้
“ขอบคุณครับอาจารย์ ผมจะพยายามมีชีวิตรอดต่อไปให้ได้ครับ”
เหออวิ๋นโบกมือลาอาจารย์ ก่อนจะก้าวขึ้นรถทหารคันหนึ่งไป
ภายใต้สายตาของเหล่าคณาจารย์และเพื่อนนักเรียน นักเรียนใหม่ทั้งยี่สิบสามคนได้เดินทางออกจากรั้วโรงเรียนไปกับขบวนรถทหารหลายคัน
การพบกันครั้งนี้ อาจเป็นการอำลาชั่วนิรันดร์
แต่นี่คือเส้นทางที่พวกเขาเลือกเดินด้วยตัวเอง
บนรถทหาร นายทหารได้บอกเล่าข้อมูลพื้นฐานบางอย่างให้พวกเขาฟัง
หลายวันต่อมา พวกเขาก็เดินทางมาถึงค่ายทหารใหม่แห่งหนึ่งบริเวณชายแดน
ในค่ายทหารแห่งนี้มีนักเรียนที่มาสมัครเป็นทหารอยู่มากมาย ทุกคนล้วนมาจากโรงเรียนต่างๆ ทั่วสารทิศ มีทั้งชายและหญิง รวมแล้วหลายร้อยคน
ค่ายทหารใหม่เช่นนี้มีอยู่หลายแห่ง พวกของเหออวิ๋นถูกจัดให้อยู่ที่ ค่ายทหารใหม่หมายเลข 188
“คืนนี้จัดก