เคยตามจีบเซี่ยสุ่ยเซียนแล้วถูกปฏิเสธนับครั้งไม่ถ้วน เขาจึงมองเหออวิ๋นเป็นศัตรูมาโดยตลอด
“เหอะ! ข้าก็แค่ไม่ชอบขี้หน้าไอ้ขยะระดับ F อย่างแกเท่านั้นแหละ ว่าแต่… รสชาติของการถูกผู้หญิงทิ้งมันคงจะไม่ดีเท่าไหร่สินะ”
จางหยางกล่าวเย้ยหยัน
“อย่างน้อย… ข้าก็เคยได้ลิ้มรสชาติของหญิงสาวพรสวรรค์ระดับ S มาแล้ว แต่เจ้าล่ะ… เคยลิ้มรสแล้วหรือยัง?”
เหออวิ๋นสวนกลับอย่างเจ็บแสบ
“แก…!”
“หึ! เราจะได้เห็นดีกัน ข้าจะคอยดูว่าในการทดสอบวันพรุ่งนี้ ไอ้ขยะพรสวรรค์ระดับ F อย่างแกจะทำอะไรขายหน้าบ้าง!”
จางหยางเดินกระทืบเท้าจากไปอย่างฉุนเฉียว
เหออวิ๋นหาได้ใส่ใจไม่
วันต่อมา ครูฝึกจางได้พาพวกเขามายังสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งถูกล้อมเอาไว้
“เลือกอาวุธของพวกเจ้าซะ แล้วเริ่มการทดสอบภาคสนามได้ ใครสังหารอสูรปีศาจได้มากที่สุด ผลงานก็จะยิ่งดีที่สุด”
ครูฝึกจางชี้ไปยังกองอาวุธที่อยู่ด้านข้าง
“เป็นการต่อสู้กับอสูรปีศาจจริงๆ ด้วย!”
“ครั้งนี้ ข้าจะต้องคว้าอันดับหนึ่งมาให้ได้!”
“ไม่รู้ว่ารางวัลจะเป็นอะไรนะ”
ทุกคนต่างเลือกอาวุธและสวมชุดเกราะของตน เตรียมพร้อมที่จะเปิดศึกกับอสูรปีศาจด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยความหวัง
จางหยางหยิบดาบเล่มหนึ่งขึ้นมา เดิน
