จำตัวมาจากไหน?”
นักศึกษาหญิงรู้สึกงงงวย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ คิดว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นญาติของอาจารย์บางคน อยากมาสัมผัสชีวิตในมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยล่วงหน้า
ถึงแม้ว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นน้อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดขึ้น เพียงแต่การสอบเมื่อวาน แล้ววันนี้มาลงทะเบียน ถือเป็นกรณีแรก
เนื่องจากบัตรประจำตัวนี้ยู่หานเซิงเป็นคนมอบให้ด้วยตัวเอง ทุกอย่างจึงถูกจัดเตรียมเรียบร้อยแล้ว นักศึกษาหญิงแค่รูดบัตรบนเครื่อง ก็เสร็จสิ้นขั้นตอนการลงทะเบียน
“สวัสดีน้องหลิวหยวน พี่ชื่อฉื่อเมิ่งยู่ เป็นนักศึกษาปีสอง ตอนนี้พี่จะพาเธอไปเลือกที่พัก”
ระหว่างที่พูด ฉื่อเมิ่งยู่ก็พาหลิวหยวนไปด้านข้าง หยิบสมุดออกมาสี่เล่ม ยื่นให้พร้อมกับแนะนำว่า
“นักศึกษาของมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยทุกคน สามารถเลือกหอพักได้เอง”
“มีหอพักแบบสี่คน สองคน หนึ่งคน และบ้านเดี่ยวให้เลือก”
“โดยหอพักแบบสี่คน เดือนละห้าร้อยคะแนน หอพักแบบสองคน เดือนละหนึ่งพันคะแนน หอพักแบบหนึ่งคน เดือนละสองพันคะแนน บ้านเดี่ยวจะแตกต่างกันไปตามสถานที่ เดือนละหนึ่งหมื่นถึงห้าหมื่นคะแนน”
“ถ้าน้องมีผลการเรียนดี ได้คะแนนในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเยอะ ก็ลองพิจารณาหอพักแบบสองคนดู”
“ส่วนหอพักแบบหนึ่งคนกับบ้านเดี่ยว ไม่จำเป็นต้องเสียคะแนนเยอะขนาดนั้น ในมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ย มีหลายอย่างที่ต้องใช้คะแนน”
ฉื่อเมิ่งยู่ทำงานอย่างมีความรับผิดชอบ ให้คำแนะนำที่เป็นกลางที่สุดกับหลิวหยวน
หลิว
