กับกล้าลงมือจริง…”
“ตลก! มีสิ่งใดที่นางไม่กล้ารึ? คราวนั้นท่านผู้นั้นแห่งราชสำนักเต๋าลงมือใส่นาง นางก็กล้าสู้เช่นกัน สำคัญคือนางชนะได้ นั่นแหละคือของจริง!”
ยามนี้ เหล่าเจินจวินจำนวนไม่น้อยต่างเฝ้ามองดูอยู่
ในเวลาเดียวกัน ลวี่หยางก็ได้ค้นพบเหตุผลที่ชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินครองตำแหน่งอันดับหนึ่งแห่งการประลองตลอดห้าพันปี จากความทรงจำของเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวิน
เรื่องราวนี้ถูกเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินมองว่าเป็นเพียงถ้อยคำเล่าลือที่ไม่น่าเชื่อ จึงถูกวางทิ้งไว้ในซอกลึกสุดของความทรงจำ ทำให้ลวี่หยางเคยมองข้ามไป
ทว่ายามนี้เมื่อหยิบขึ้นมาดูอีกครั้ง ก็เป็นดั่งคำว่าไม่ดูไม่รู้ พอเห็นแล้วถึงกับตะลึง
“พระเจ้า…”
ทุกคนล้วนรู้กันดีว่า ในสถานที่บัดซบนี้ การท้าประลองข้ามขั้นเป็นเรื่องแพร่หลาย วางรากฐานสังหารขั้นรวมลมปราณเป็นเพียงเรื่องปกติ กระทั่งมรรคผลโอสถทองคำต่อสู้กับวางรากฐานก็เป็นเรื่องที่พบเห็นอยู่บ่อยครั้ง
แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไป ย่อมต้องมีเหตุการณ์พิเศษบังเกิด
ชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินก็คือเหตุพิเศษนั้น—นางเป็นผู้แรกในประวัติศาสตร์ที่มีบันทึกไว้ ว่าสามารถท้าประลองข้ามขั้นในระดับมรรคผลโอสถทองคำได้สำเร็จอย่างแท้จริง!
“เมื่อครั้งเสวี่ยเฟยหงเพิ่งบรรลุเป็นเจินจวิน บำเพ็ญปิดด่านไม่ถึงร้อยปี พอดีกับที่นิกายศักดิ์สิทธิ์กำลังอ่อนแอ ราชสำนักเต๋าจึงคิดฉวยโอกาสเหยียบย่ำ มหาเสนาบดีในราชสำนักลงมือด้วยตนเอง
